عصر ایران؛ مهرداد خدیر- ۱۱ اردیبهشت سالروز درگذشت کیومرث صابری فومنی که سپری شد به خاطر سپردم در زادروز او در شهریور از او یاد کنم و امروز هفتم شهریور هم داشت سپری می شد و کم مانده بود با این توجیه که قبل تر هم نوشته ام بگذارم امروز تمام تمام شود اما نه.
مرحوم صابری یک روزنامه نگار عادی نبود. یک مکتب بود هم در طنز و هم نثر پاکیزه و درست و هم در نگاه اعتدالی سیاسی.
او بعد از انقلاب 57 از حُسن اعتماد رهبران جمهوری اسلامی به خود و سابقه دوستی با مرحوم رجایی از دوران دبیرستان کمال بهره برد و در فضای جنگ جسارت کرد و با حمایت مرحوم سید محمود دعایی ستون «دو کلمه حرف حساب» را در روزنامه اطلاعات به راه انداخت و بعد از چند سال در ادامۀ آن مجلۀ «گل آقا» را منتشر کرد که برای خیلیها یادآور دوران «توفیق» بود.
نسل تازه شاید نداند کیومرث صابری فومنی (که بر خلاف خیلیهای دیگر نام شهرستان زادگاه را حذف نمیکرد و کامل میآورد) چه نقشی بر جای گذاشت و در تمام دهۀ 70 یکی از تأثیرگذارترین چهره های فرهنگی و مطبوعاتی بود و از خشکی و زُمُختی و عبوسیِ سیاست در دهۀ 60 هم میکاست چه رسد به دهۀ 70 که حال و هوا تغییر کرده بود.
روزنامۀ اطلاعات که به تازگی ۱۰۰ سالگی را هم دید نزد برخی به عنوان روزنامهای خنثی شناخته میشد و میشود اما همین روزنامه کارهایی کرده کارستان که از هر کسی برنمیآمده و یکی هم ستون «دو کلمه حرف حساب» با محتوای طنز در این روزنامه است. آن هم در چه سالی؟ 23 دی 1363 بود. در گرماگرم جنگ که روزنامهها و خود سیاست عبوس بود و رابطۀ مردم با طنز در برنامه "صبح جمعه با شما"ی رادیو خلاصه میشد و شوخی با گوشت 75 تومانی (75 تا تک تومان و نه 75000 یا یک میلیون و اندی تومان!) و کمی دیگر از این دست؛ پس از اتفاقات سال 60 همه دست به عصا شده بودند.
«دو کلمه حرف حساب» یک اتفاق بزرگ در تاریخ مطبوعات بعد از انقلاب است که طنز ژورنالیستی و مکتوب را احیا کرد و اگر سابقۀ نویسندۀ آن در دوستی با محمد علی رجایی چه در دبیرستان کمال و چه دوران وزارت آموزش و پرورش و نخستوزیری و ریاست جمهوری او و بعد هم دوران کوتاهی در دورۀ ریاست جمهوری آیتالله شهید خامنهای نبود این امکان هرگز فراهم نمیآمد و نقش مرحوم سید محمود دعایی هم از این نظر ستودنی است. ( نامههای اولیه مرحوم …
