ژاپن در شمالیترین نقطه خود و در عمق حدود ۳۰۰ متری زمین، آزمایشگاهی زیرزمینی را به یکی از مراکز مهم پژوهش درباره دفن عمیق پسماندهای هستهای تبدیل کرده است؛ جایی که مهندسان با بررسی رفتار سنگ، آبهای زیرزمینی و سامانههای حفاظتی تلاش میکنند راهی مطمئن برای جداسازی زبالههای رادیواکتیو از محیط زیست برای هزاران سال پیدا کنند.
به گزارش ایرنا از نشریه دیپلمات، مراتع گوزنهای شمالی و مزارع لبنیات در دشتهای صاف و بادخیز «هوکایدو»(Hokkaido) شمالیترین استان ژاپن، امتداد یافته است؛ منظرهای آرام که هیچ نشانهای از فعالیتهای پژوهشی در عمق حدود ۳۰۰ متری زیر زمین ندارد.
این درحالی است که در داخل این منطقه آزمایشگاه پژوهشی زیرزمینی «هورونوبه» (Horonobe)وجود دارد و در آن مرکز گروههای از مهندسان به دنبال حل مساله پسماندهای بسیار پرتوزا برای دورههایی که نه با دههها، بلکه با دهها هزار سال هستند، مسالهای که هیچ کشوری تاکنون بهطور کامل آن را حل نکرده است. آزمایشگاهی نادر در سنگهای رسوبی
خاک استخراج شده از دالانهای آزمایشگاه تحقیقاتی زیرزمینی هورونوب
«هورونوبه» یکی از تنها ۲ آزمایشگاه پژوهشی زیرزمینی است که ژاپن برای مطالعه دفن زمینشناختی پسماندهای هستهای سطح بالا ساخته است. همتای آن، آزمایشگاه پژوهشی زیرزمینی «میزونامی» (Mizunami)در استان «گیفو»(Gifu) در سنگهای بلورین ساخته شده بود و در سال ۲۰۲۲ پس از پایان قرارداد اجاره زمین، فعالیتش متوقف و مرکز آن برچیده شد.
در مقابل، هورونوبه در سنگهای رسوبی مربوط به دوران «نئوژن» (Neogene )قرار دارد؛ موضوعی که به آژانس انرژی اتمی ژاپن امکان میدهد، محیط زمینشناختی بسیار متفاوتی را بررسی کند و به گفته مقامهای این آژانس، مکمل مطالعات انجامشده در محیطهای دیگر باشد.
ریشه این پروژه به آبان ۱۳۷۹ بازمیگردد؛ زمانی که استاندار «هوکایدو»(Hokkaido)، شهردار شهر «هورونوبه» و رئیس آژانس انرژی اتمی ژاپن، توافقنامهای را برای انجام تحقیقات درباره محیط زمینشناختی عمیق در این محل امضا کردند.
در این مرکز، دو مورد از آزمایشهای اصلی که درحال حاضر انجام میشوند، آزمایشهایی هستند که آژانس انرژی اتمی ژاپن، آنها را «آزمایش عملکرد سامانه سد مهندسیشده در مقیاس …
