هواپیماهای جنگنده در مقایسه با هواپیماهای مسافربری تجاری، قابلیت مانور و سرعت بالاتری دارند و نحوه فرود آنها نیز تابع طراحی خاص این پرندهها است. در حالی که هواپیماهای تجاری برای فرودهای نرم و آرام طراحی شدهاند، جتهای جنگنده نیازمند فرودی سریعتر هستند تا از خطر واماندگی جلوگیری شود و خلبانان نظامی با شرایط فرود پرفشار سازگار شدهاند. سرعت فرود جنگندهها در باند عادی
به گزارش گجت نیوز، هواپیماهای تجاری معمولا با سرعتی بین ۲۱۰ تا ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت فرود میآیند. اگرچه جتهای جنگنده نیز از قوانین فیزیک مشابهی پیروی میکنند، اما بهدلیل طراحی خاصشان برای سرعتهای مافوق صوت، فرود آنها کمی سریعتر است. بهطور معمول، یک جت جنگنده با سرعتی بین ۲۷۰ تا ۳۴۰ کیلومتر بر ساعت فرود میآید. این سرعت بالاتر، نهتنها به دلیل قابلیتهای عملکردی جنگنده است، بلکه بهدلیل جلوگیری از واماندگی در سرعتهای پایین نیز ضروری است.
طراحی جنگندهها اولویت را به سرعت و مانورپذیری میدهد نه راحتی فرود. به همین دلیل، فرود آرامتر میتواند خطر واماندگی را افزایش دهد. در نتیجه، فرود با سرعت ۳۴۰ کیلومتر بر ساعت در یک باند زمینی، ممکن است کمی خشن به نظر برسد، اما ایمنترین راه برای نشاندن یک جت جنگنده روی زمین است. فرود روی ناو هواپیمابر
فرود یک جت جنگنده روی ناو هواپیمابر، بهدلیل محدودیت فضا و حرکت مداوم کشتی، چالش بسیار بزرگتری است. در این حالت، جنگنده با سرعتی حدود ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت به ناو نزدیک میشود. نکته حیاتی این است که ناو هواپیمابر حتی در صورت عدم حرکت به جلو، روی آب در حال نوسان است و این موضوع پیچیدگی فرود را دوچندان میکند.
هواپیما پس از تماس با عرشه ناو، باید در مسافتی کمتر از ۱۰۷ متر متوقف شود. این توقف ناگهانی به وسیله کابلهای بازدارنده که توسط قلاب تعبیه شده در پشت ارابه فرود جنگنده گرفته میشوند، انجام میشود. بهعنوان مثال، یک هواپیمای F/A-18 سوپر هورنت هنگام فرود روی ناو هواپیمابر یواساس تئودور روزولت باید در عرض چند ثانیه از ۱۵۰ مایل بر ساعت به صفر برسد. این فرودهای پرخطر و ناگهانی، به مهارت و شجاعت بالای خلبانان نیاز دارد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر …
