شاید برای شما هم پیش آمده باشد: کلید بالابر شیشه عقب خودرو را فشار میدهید، صدای نرم موتور الکتریکی را میشنوید و پایین رفتن شیشه را تماشا میکنید؛ اما درست زمانی که منتظرید کاملا در قاب در ناپدید شود، چند سانتیمتر بالاتر متوقف میشود. این در حالی است که شیشههای جلو بدون هیچ محدودیتی تا انتها پایین میروند.
به گزارش خبرآنلاین، در مواجهه با این صحنه، خیلیها تصور میکنند سیستم برقی خراب شده، کارخانه کمفروشی کرده یا شاید یک ویژگی ایمنی برای محافظت از کودکان تعبیه شده است. اما واقعیتِ این ماجرا بسیار سادهتر از این حرفهاست و همهچیز به یک مسئله هندسی بازمیگردد. چرخ عقب؛ مانع اصلی پایین رفتن شیشه
براساس گزارش motor۱، شیشه خودرو هنگام پایین آمدن غیب نمیشود، بلکه باید به درون فضای خالی داخل در هدایت شود. درهای جلو ساختاری کاملا مستطیلی و بلند دارند، بنابراین شیشه فضای کافی برای پایین رفتن در اختیار دارد. اما داستان درهای عقب متفاوت است.
اگر به قوس پایینی درهای عقب دقت کنید، متوجه میشوید که بخش عقبِ در، دقیقا روی قوس چرخ خودرو برش خورده است. این قوس فضای عمودی داخل در را به شدت محدود میکند؛ بنابراین شیشه قبل از رسیدن به انتهای مسیر خود، به قوس گلگیر برخورد کرده و ناچارا همان جا متوقف میشود. درِ عقب خودرو؛ شلوغتر از آنچه به نظر میرسد
کمبود فضا فقط به خاطر قوس چرخ نیست. فضای باریک داخل در باید قطعات ریز و درشت دیگری را هم در خود جای دهد؛ از مکانیزم و موتور بالابر شیشه گرفته تا قفل، سیمکشیها، بلندگوهای سیستم صوتی، عایقهای صوتی و میلههای فولادی محافظ در برابر تصادفات جانبی. طراحان میتوانستند درها را بزرگتر بسازند، اما این کار مستلزم تغییر فاصله محوری، شیب سقف و تناسبات کلی خودرو بود. بنابراین، بیرون ماندن چند سانتیمتر از شیشه، در واقع یک معامله و سازش هوشمندانه میان زیبایی، ایمنی، فضای کابین و هزینههای ساخت است. شایعه حفظ امنیت کودکان؛ باوری جذاب اما نادرست
یکی از رایجترین باورها در میان مردم این است که شیشه عقب به این دلیل کاملا پایین نمیرود تا از بیرون افتادن یا بیرون پریدن کودکان جلوگیری شود! اگرچه این فرضیه بسیار منطقی و دلسوزانه به نظر میرسد، اما علت اصلی طراحی شیشه نیست. طراحان خودرو برای امنیت کودکان، سیستم «قفل …
