به نظر میرسد ذرات ریز پلاستیک در هر جایی که نگاه میکنیم، ظاهر میشوند. با توجه به اینکه انسانها از دهه ۱۹۵۰ به طور تصاعدی در حال تولید بیشتر مواد پلاستیکی بودهاند، جای تعجب نیست که این پلیمرهای بادوام در محیط ما به وفور یافت میشوند.
به گزارش ایسنا، پلاستیک با تجزیه شدن به قطعات کوچکتر و کوچکتر میتواند وارد بدن ما نیز بشود.
ترس از میکروپلاستیکها ممکن است از قبل وجود داشته باشد، اما واقعیت این است که ما هنوز اطلاعات بسیار کمی در مورد تأثیرات واقعی آنها بر سلامت بدنمان پس از ورود آنها داریم.
اکنون یک مطالعه جدید به رهبری دانشمندان دانشگاه وریج(Vrije) آمستردام هلند و منتشر شده در مجله Molecular and Cellular Endocrinology نشان میدهد که برخی از میکروپلاستیکها و نانوپلاستیکها ممکن است بتوانند از سد جفت جنین عبور کرده و بر تولید هورمونهای استروئیدی در دوران بارداری تأثیر بگذارند.
تاکنون مطالعات علمی، میکروپلاستیکها و نانوپلاستیکها را در خون انسان، جفت، مایع آمنیوتیک و مکونیوم شناسایی کردهاند. یک مطالعه روی ۳۰ جفت انسان، وجود میکروپلاستیکها را در هر کدام از آنها نشان داد.
وجود این ذرات در اطراف جنینِ در حال رشد نگرانکننده است، زیرا در مراحل اولیه شکلگیری ساختار بدن جدید انسان، هر نوع اختلالی میتواند عواقب جدی داشته باشد، اما اینکه آیا وجود ذرات پلاستیکی واقعاً رشد جنین انسان را مختل میکند یا خیر، هنوز ناشناخته است.
یک مطالعه روی موشها نشان داد که قطعات کوچک پلاستیکی که توسط موش مادر در دوران بارداری استنشاق میشوند، میتواند تا دو هفته پس از تولد در اندامهای فرزندانش وجود داشته باشند. اگرچه این مطالعه این احتمال را که فرزندان، ذرات پلاستیکی را از راههای دیگری به دست آورده باشند، رد نکرد.
یک مطالعه دیگر روی موشها نشان داد که قرار گرفتن در معرض میکرو و نانوپلاستیکها در دوران بارداری، پتانسیل ایجاد اختلال در رشد مغز جنین را دارد که به نوبه خود میتواند باعث پیامدهای عصبی-رشدی نامطلوب شود.
این پژوهش جدید به رهبری جسک ون باکسل(Jeske van Boxel)، محقق بهداشت محیط و سمشناسی، ما را یک گام به درک تأثیرات احتمالی این پلاستیکها در بارداری انسان نزدیکتر میکند.
همانطور که باکسل و تیمش اشاره میکنند، …
