«ایران و آمریکا: تعامل یا تقابل» کتاب تازه حسین موسویان، دیپلمات کهنهکار سیاست خارجی ایران، تصویری کمسابقه از فرازوفرود روابط تهران و واشنگتن در دو مقطع حساس تاریخ معاصر ارائه میدهد. موسویان که پس از سه دهه حضور در دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی، پانزده سال گذشته را در دانشگاه پرینستون آمریکا در گفتوگوهای مستقیم با سیاستمداران، اندیشمندان و روزنامهنگاران آمریکایی گذرانده، در این کتاب، حاصل آن تجربه میدانی و نظری را به روایت کشیده است.
به گزارش خبرآنلاین، کتاب، روابط دو کشور را در دوره ریاستجمهوری اوباما (بهمن ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵) و دور اول ریاستجمهوری ترامپ (بهمن ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۹) مورد بررسی قرار داده است؛ یکی با شعار «تعامل حداقلی» و دیگری با سیاست «تقابل حداکثری». موسویان در پیشگفتار تأکید دارد که این دو دوره چهره واقعی دو راهبرد متضاد را در روابط تهران و واشنگتن آشکار کردند و شاید تنها از رهگذر بازخوانی آنها بتوان به درک درستی از چشمانداز آینده رسید.
در میان این تحلیل گسترده، یکی از روایتهای کمتر شنیدهشده، خاطره شخصی موسویان از گفتگوی خصوصی خود با محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه وقت، درباره خروج از برجام و انپیتی در نیویورک است؛ روایتی که در ادامه از صفحات ۱۹۴ تا ۱۹۵ کتاب یادشده بازنشر میشود.
در ۲۹ آوریل در گفتوگوی خصوصی که در نیویورک با جواد ظریف داشتم در مورد بحث خروج از انپیتی و برجام مفصل صحبت کردیم. من نظرم را در مورد سیاست ترامپ مطرح کردم. گفتم: «خروج ترامپ از برجام یعنی مرگ برجام و پنج قدرت دیگر عضو برجام نیز در غیاب آمریکا قادر به اجرای برجام نخواهند بود. پس بهتر است ایران هم در اقدامی متقابل خارج شود.
دوم اینکه بعد از ۱۲ سال مذاکره بالاخره ایران و قدرتهای جهانی توافق کردند که حق غنیسازی ایران بر اساس پیمان انپیتی پذیرفته شود. اکنون ترامپ دوباره با غنیسازی ایران مخالفت کرده و پیمان انپیتی را هم قبول ندارد و ایران هم نمیتواند تا ابد با قدرتهای جهانی در مورد حقوق هستهای در چهارچوب پیمان انپیتی بحث کند. بهتر است ایران هم تعهداتش به پیمان انپیتی، را تعلیق و همزمان مذاکرهی مستقیم با ترامپ در موضوع هستهای را آغاز کند. …
