با افزایش ارزش طلا، تشخیص طلای اصل از زیورآلات بدل یا آبکاریشده اهمیت بیشتری پیدا کرده است. گاهی یک قطعه از نظر رنگ و درخشندگی کاملاً شبیه طلا به نظر میرسد، اما فقط روکشی نازک از طلا دارد یا از فلزاتی مانند برنج و استیل ساخته شده است.
چند روش ساده میتوانند در منزل نشانههایی درباره جنس قطعه در اختیار شما قرار دهند؛ اما باید از ابتدا بدانید که هیچ آزمایش خانگی بهتنهایی اصالت و عیار طلا را با قطعیت تأیید نمیکند. نتیجه مطمئن فقط با بررسی تخصصی توسط طلافروش معتبر یا آزمایشگاه ریگیری به دست میآید. تفاوت طلای اصل، طلای آبکاریشده و بدل چیست؟
طلای اصل از آلیاژی تشکیل شده است که درصد مشخصی طلا دارد. برای مثال، عدد 750 نشان میدهد ۷۵۰ واحد از هر هزار واحد آلیاژ از طلا تشکیل شده و قطعه تقریباً ۱۸ عیار است. در استاندارد هزارگانی، اعدادی مانند 375، 585 و 750 مقدار فلز گرانبهای موجود در آلیاژ را نشان میدهند.
در طلای آبکاریشده، فلز پایه فقط با لایهای نازک از طلا پوشانده شده است. بدل نیز ممکن است رنگی مشابه طلا داشته باشد، اما الزاماً حاوی طلا نیست. به همین دلیل، شباهت رنگ یا وجود یک عدد حکشده برای اثبات اصالت کافی نیست. ۱. کد و مهر حکشده روی طلا را بررسی کنید
اولین قدم، بررسی سطح قطعه با ذرهبین یا دوربین گوشی است. مهر عیار معمولاً در قسمتهایی مانند پشت پلاک، داخل انگشتر، نزدیک قفل زنجیر یا بخش داخلی دستبند و النگو قرار دارد.
کدهای متداول عبارتاند از:
750 یا 18K برای طلای ۱۸ عیار
585 یا 14K برای طلای ۱۴ عیار
916 یا 22K برای طلای ۲۲ عیار
999 یا 24K برای طلای تقریباً خالص
وجود این اعداد نشانه مفیدی است، اما تأیید قطعی محسوب نمیشود؛ زیرا ممکن است مهر روی یک قطعه بدل نیز حک شده باشد. همچنین نبودن مهر لزوماً به معنای تقلبیبودن نیست؛ چون احتمال دارد قطعه قدیمی، بسیار ظریف، تعمیرشده یا فاقد فضای مناسب برای حک باشد. ۲. طلا را با آهنربای نسبتاً قوی آزمایش کنید
طلا ذاتاً فلزی غیرمغناطیسی است. بنابراین اگر تمام بدنه قطعه با قدرت به آهنربا بچسبد، احتمال وجود آهن، نیکل یا فلزات مغناطیسی در آن زیاد است و باید نسبت به اصالت آن تردید کرد.
بااینحال، جذبنشدن قطعه به آهنربا ثابت نمیکند که …
