غولی که پل ها زیر شنی هایش می شکستند/ داستان عجیب تانکی که حمایت داماد چرچیل را داشت (+عکس)

عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - در جریان جنگ جهانی دوم، طراحان تانک بریتانیایی بر این باور بودند که میدان های نبرد به همان سبک جنگ جهانی اول پیش خواهد رفت و نیازمند نبرد در خطوط دفاعی بسیار مستحکم است. از این رو، نیاز به تانکی حس می شد که بتواند در استحکامات خطوط دفاعی دشمن نفوذ کرده و آتش سنگین پدافندی را بدون آسیب جدی تحمل کند. این تفکر پایه و اساس شکل گیری یکی از سنگین ترین و زره پوش ترین ماشین های جنگی تاریخ یعنی تانک سنگین ای.39 تورتس (A.39 Heavy Assault Tank, Tortoise) شد.

از ایده های اولیه تا تایید نهایی

پیش از تورتس، پروژه های دیگری نیز بررسی شده بودند. یکی از آن ها پروژه ای.33 اکسلسیور (Excelsior) بود که در واقع نسخه ای تقویت شده از تانک چرچیل روی شاسی تانک کرومول محسوب می شد، اما این پروژه به بن بست رسید. پس از آن، شرکت نفیلد وارد میدان شد و تا فوریه سال 1944 بیش از 18 طرح مختلف ارائه داد.

در نهایت، طرح شماره ای تی.16 (AT.16) مورد تایید وزارت جنگ بریتانیا قرار گرفت. مقامات آن قدر به این طرح اعتماد داشتند که تصمیم گرفتند بدون ساخت نمونه اولیه، 25 دستگاه از آن را مستقیما وارد مرحله پیش تولید کنند و سپتامبر 1945 را به عنوان ضرب الاجل تحویل برای خدمات عملیاتی تعیین کردند. این خودروی زرهی در نهایت تورتس (به معنای لاک پشت) نامیده شد. اگرچه دلیل رسمی انتخاب این نام مشخص نیست و پیش از آن در سال 1942 نیز برای یک پروژه خودروی زرهی ناکام استفاده شده بود، اما شباهت ظاهر و ویژگی های این تانک به لاک پشت غیرقابل انکار است.

طراحی و ساختار؛ زره پولادین و وزن خیره کننده

لاک پشت بریتانیایی تمام ویژگی های نام خود را منعکس می کرد؛ سازه ای کند، سنگین، زمخت اما به شدت زره پوش. تورتس با وزن 78 تن، یکی از سنگین ترین تانک های تاریخ بریتانیا است و تنها تانک 80 تنی TOG II وزنی بیشتر از آن داشت. بخش اعظم این وزن سنگین مربوط به زره ضخیم و توپ غول پیکر آن بود.

زره و حفاظت: بخش اصلی تانک شامل یک اتاقک یا سقف زرهی یک پارچه بود که بخش عمده وزن 78 تنی تانک را تشکیل می داد. ضخامت زره جلویی این اتاقک با شیبی تند به 228 میلی متر می رسید که در برخی بخش ها تا 230 میلی متر نیز اندازه گرفته می شد. ضخامت زره در بخش های جانبی و عقب 178 میلی متر و در بخش بالا و کف تانک 33 میلی متر بود. همچنین سیستم حرکتی و چرخ ها با پوشش های زرهی ضخیم محافظت می شدند.

پشتیبانی سیاسی: در اسناد تاریخی مشخص شده است که آقای دانکن سندیز (Duncan Sandys)، وزیر وقت تامین و تجهیزات جنگی و داماد وینستون چرچیل، از پشتیبانان اصلی این پروژه بود. هدف اصلی تانک تورتس در آوریل 1943، پاک سازی مناطق کاملا مستحکم مانند «خط زیگفرید» آلمان تعریف شد؛ به همین دلیل اولویت طراحی کاملا بر قدرت زره متمرکز بود تا تحرک و سرعت.

تسلیحات؛ قدرت آتش بی نظیر

تانک تورتس به توپی تجهیز شده بود که از تمام سلاح های موجود روی خودروهای زرهی بریتانیا در جنگ جهانی دوم قوی تر بود: توپ 32 پوندی با قابلیت شلیک سریع.

این توپ 94 میلی متری، مانند مدل معروف 88 میلی متری آلمان ها، از یک توپ ضد هوایی توسعه یافته بود. این سلاح از گلوله و خرج جداگانه استفاده می کرد، به این معنی که ابتدا مرمی و سپس خرج پرتاب بارگذاری می شد. این توپ با شلیک گلوله های ضد زره کلاهک دار (APCBC) با وزن 14.5 کیلوگرم (32 پوند) و سرعت دهانه 880 متر بر ثانیه، به راحتی می توانست دیوارهای بتنی و تانک های زرهی را نابود کند. آزمایش ها نشان داد این توپ در فاصله 1000 متری به راحتی زره جلویی تانک پنتر آلمان را سوراخ می کند و توانایی نابودی تقریبا تمام تانک های سنگین اواخر جنگ آلمان را دارد.

تانک تورتس ظرفیت حمل 60 گلوله را داشت که 12 گلوله در قفسه آماده شلیک و بقیه در زیر کف بخش خدمه نگهداری می شدند. توپ اصلی در یک مهار توپی شکل بزرگ در مرکز زره جلویی نصب شده بود که زاویه حرکتی بسیار خوب 40 درجه به چپ و راست و 20+ تا 10- درجه به بالا و پایین را فراهم می کرد.

سلاح های ثانویه و جانبی:

سه قبضه تیربار 7.92 میلی متری BESA (دو تیربار در یک برجک چرخشی در سمت راست عقب سقف و یک تیربار در مهار توپی سمت چپ زره جلویی).

سه ردیف 6 تایی نارنجک انداز دودزا برای ایجاد پرده دود.

یک نارنجک انداز 2 اینچی استاندارد. خدمه و فضای داخلی

اتاقک عظیم تانک سنگین تورتس محل استقرار ۷ نفر خدمه بود:

فرمانده: در سمت چپ عقب بخش خدمه زیر یک برجک چرخشی با پریسکوپ های متعدد قرار داشت. او به یک شاخص سمت مجهز بود که مستقیما به واحد توپچی متصل می شد تا فرمانده بتواند هدف شناسایی شده را به توپچی نشان دهد.

توپچی: در مرکز تانک مستقر بود.

دو نفر بارگذار: در پشت سر توپچی برای بارگذاری گلوله های سنگین 32 پوندی قرار داشتند.

تیربارچی جلو: در سمت چپ جلو و زیر موقعیت فرمانده قرار داشت.

راننده: در سمت راست جلوی تانک می نشست.

کمک راننده: در کنار راننده حضور داشت.

تحرک و پیشرانه؛ پاشنه آشیل تانک لاک پشتی

تحرک و سرعت بزرگ ترین نقطه ضعف تانک تورتس بود. موتور 12 سیلندر رولز رویس متئور با قدرت 600 اسب بخار (که از موتور معروف اسپیت فایر اقتباس شده بود) وظیفه جا به جایی این غول 78 تنی را بر عهده داشت.

این موتور تنها نسبت قدرت به وزن 7 اسب بخار به ازای هر تن را ارائه می داد. در نتیجه، حداکثر سرعت تانک روی جاده صاف تنها 19 کیلومتر بر ساعت بود و در زمین های ناهموار بسیار کندتر حرکت می کرد. مصرف سوخت این موتور بنزینی فوق العاده بالا بود و با باک 530 لیتری خود، تنها شعاع عملیاتی محدود 140 کیلومتر را پوشش می داد. سیستم حرکتی شامل 4 بوژی در هر طرف بود که هر کدام دو چرخ جاده ای دوگانه روی میله های پیچشی داشتند و عرض شنی ها به حدود 88 سانتی متر می رسید.

آزمایش ها در آلمان و سرنوشت پروژه

تا پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945، تنها 6 دستگاه پروتوتایپ از تانک تورتس ساخته شد که تحویل آن ها تا سال 1946 طول کشید. پس از جنگ، تعدادی از این 6 تانک برای ارزیابی به آلمان و زیرمجموعه «ارتش بریتانیا در راین» فرستاده شدند.

در طول آزمایش ها، تورتس پایداری عالی و دقت آتش فوق العاده ای نشان داد، اما وزن شگفت انگیز آن مشکلات لجستیک عجیبی ایجاد کرد:

برای حمل آن به دو کامیون کشنده سنگین نیاز بود.

هیچ کدام از پل های تاکتیکی و متحرک ارتش بریتانیا (مانند پل بیلی) توان تحمل وزن آن را نداشتند.

ارتش از تانک تورتس حتی برای ارزیابی مقاومت پل های محلی آلمان استفاده کرد تا مشخص شود آیا پل ها توان تحمل تانک های سنگین آینده را دارند یا خیر.

با پایان یافتن آزمایش ها، پروژه تورتس برای همیشه لغو شد. دوران ساخت تانک های جداگانه برای هر نقش (پیاده نظام، کروزر و تهاجمی) به پایان رسیده بود و تانک های تهاجمی جای خود را به «تانک های جهانی» یا همان تانک های اصلی میدان نبرد (MBT) مانند تانک معروف سنتوریون (Centurion) دادند.

تانک های باقی مانده تورتس در جهان

امروزه تنها 2 دستگاه از این تانک در جهان باقی مانده است:

موزه تانک بوینگتون: این نمونه کاملا سالم و در حالت عملیاتی قرار دارد. این تانک پس از آخرین آزمایش هایش در لارک هیل در سال 1949 به این موزه منتقل شد و دومین خودروی سنگین موزه محسوب می شود. با وجود سلامت کامل فنی، این تانک تنها یک بار در رویداد Tankfest سال 2011 به حرکت درآمد.

منطقه نظامی کرک کادبرایت در اسکاتلند: نمونه دوم در زمین های وزارت دفاع بریتانیا قرار دارد. از آنجا که این منطقه یک سایت یک سایت با منافع علمی ویژه محسوب می شود، عملیات بازآوری و جا به جایی آن به دلیل جلوگیری از آسیب به محیط اطراف بسیار پیچیده و معلق مانده است.

ویژگی

جزئیات / مقدار

ابعاد (طول × عرض × ارتفاع)

10 × 3.9 × 3 متر

وزن کل

78 تن

تعداد خدمه

7 نفر (فرمانده، توپچی، تیربارچی، 2 نفر بارگذار، راننده، کمک راننده)

پیشرانه (موتور)

رولز رویس متئور 12 سیلندر با قدرت 600 اسب بخار

حداکثر سرعت (روی جاده)

19 کیلومتر بر ساعت

سلاح اصلی

توپ 32 پوندی با قابلیت شلیک سریع (کالیبر 94 میلی متر)

سلاح ثانویه

3 قبضه تیربار 7.92 میلی متری BESA

ضخامت زره جلویی

230 میلی متر

تعداد کل تولیدشده

6 دستگاه (پروتوتایپ)

تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر نامه جبهه اصلاحات به رئیس قوه قضائیه خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : ونس: ایرانی‌ها مذاکره‌کنندگان سرسختی هستند بیشتر بخوانید: کامرس-75 ؛ تانک عجیبی که 50 سال از زمان خود جلوتر بود! (+تصاویر) تماشاخانه محمدباقر خرازی کیست؟روحانی جنجالی با ادعاها و ایده‌های تخیلی تاکر کارلسون، مجری و فعال مشهور رسانه‌ای: جنگ ایران به وضوح برخلاف چیزی است که ترامپ وعده داده بود فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران