عصرایران- ممکن است دو نفر با برنامه تمرینی مشابه، نتیجه یکسانی از ورزش نگیرند. یکی سریع تر عضله بسازد و دیگری در تمرین های استقامتی عملکرد بهتری داشته باشد. بخشی از این تفاوت ها به ژنتیک مربوط است، اما DNA سرنوشت ورزشی افراد را تعیین نمی کند.
ژن ها می توانند بر ویژگی هایی مانند قدرت عضلانی، ظرفیت هوازی، ترکیب فیبرهای عضلانی، اندازه بدن و نحوه پاسخ بدن به تمرین تاثیر بگذارند. با این حال، عواملی مانند نوع و میزان تمرین، تغذیه، خواب، سن و سابقه ورزشی نیز نقش مهمی دارند.
دو ژن ACTN3 و ACE از جمله ژن هایی هستند که در پژوهش های ورزشی بیشتر بررسی شده اند، اما هیچ ژن واحدی نمی تواند تعیین کند فرد برای یک رشته ورزشی خاص ساخته شده است.
به همین دلیل، کارشناسان نسبت به آزمایش های ژنتیکی که مدعی تعیین «ورزش مناسب» برای هر فرد هستند، احتیاط می کنند. حتی اگر فردی از نظر ژنتیکی برای فعالیتی مزیت داشته باشد، تمرین و تجربه همچنان می توانند عملکرد او را به میزان قابل توجهی تغییر دهند.
در نهایت، ژنتیک نقطه شروع ماست، نه خط پایان. اگر از یک برنامه ورزشی نتیجه نمی گیرید، پیش از اینکه ژن هایتان را مقصر بدانید، بهتر است برنامه تمرینی، تغذیه، استراحت و نوع ورزش خود را بررسی و اصلاح کنید.
مطالعه منتشرشده در سال 2024 در مجله Human Genomics: پژوهشگران با بررسی 4228 مقاله و انتخاب 107 مطالعه، ارتباط گونه های ژنتیکی با عملکرد ورزشی در رشته های قدرتی و استقامتی را بررسی کردند. نتیجه نشان داد که شواهد موجود برای پیش بینی عملکرد ورزشی افراد بر اساس ژن ها هنوز کافی و قطعی نیست و عوامل محیطی و تمرین نیز نقش مهمی دارند. پژوهشگران نسبت به استفاده تجاری از آزمایش های ژنتیکی برای پیش بینی استعداد ورزشی هشدار داده اند.
یک مطالعه مروری و متاآنالیز دیگر در 2024 نیز 23 مطالعه درباره ژن ACTN3 را بررسی کرد و نشان داد برخی گونه های این ژن در ورزشکاران رشته های قدرتی بیشتر دیده می شوند؛ با این حال، این یافته به معنای امکان پیش بینی عملکرد یک فرد با آزمایش یک ژن نیست. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ادعای ترامپ: با سپاه ارتباط مستقیم داریم …
