عصر ایران - کلیسای جامع اورویتو، با نام ایتالیایی «دومو دی اورویتو» یا کلیسای جامع مریم مقدس، در شهر اورویتو در منطقه اومبریای مرکزی ایتالیا قرار دارد.
ساخت این بنا به دستور پاپ اوربان چهارم و با هدف بزرگداشت و نگهداری یادگار مرتبط با «معجزه بولسنا» انجام شد؛ رویدادی که بنا بر روایت کلیسا در سال ۱۲۶۳ در شهر بولسنا رخ داده است.
ساخت کلیسا نزدیک به سه قرن طول کشید
سنگ بنای کلیسای جامع اورویتو در ۱۳ نوامبر ۱۲۹۰ توسط پاپ نیکلاس چهارم گذاشته شد. اجرای پروژه ابتدا به فرِ بویگناته دی پروجا سپرده شد و طرح اولیه را آرنولفو دی کامبیو ارائه کرده بود.
طرح اولیه بنا یک بازیلیکای رمانسک با یک شبستان اصلی و دو راهروی جانبی بود، اما با ادامه ساختوساز، طراحی کلیسا به سمت فرمهای گوتیک ایتالیایی تغییر کرد.
در سال ۱۳۰۹، لورنزو مایتانی، مجسمهساز و معمار اهل سیهنا، مسئولیت پروژه را بر عهده گرفت. او تغییرات اساسی در طراحی و ساخت بنا ایجاد کرد و بهویژه برای حل مسائل مربوط به تحمل بار سازه، در بخشهایی از کلیسا مداخله کرد.
ساخت کلیسا و تزئینات آن در دورههای مختلف ادامه یافت و معماران و هنرمندان دیگری نیز در تکمیل آن نقش داشتند. به همین دلیل، نمای بنا با وجود تغییرات سبک معماری در طول قرنها، انسجام بصری خود را حفظ کرده است.
نمای طلایی و موزاییکهای چشمگیر
نمای گوتیک کلیسای جامع اورویتو از شاهکارهای معماری اواخر قرون وسطی به شمار میرود.
این نما دارای سه پیشانی مثلثی، موزاییکهای طلایی، نقشبرجستههای بزرگ، مجسمهها و یک پنجره رز عظیم است. بخشهایی از نقشبرجستهها داستانهایی از عهد عتیق و عهد جدید و همچنین صحنههایی مرتبط با کتاب مکاشفه را به تصویر میکشند.
یکی از عناصر شاخص نما، نمادهای چهار انجیلنگار است که شامل فرشته، گاو، شیر و عقاب میشود. این آثار توسط مایتانی و همکارانش در فاصله سالهای ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۰ ساخته شدند.
موزاییکهای اولیه نما بین سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۹۰ ایجاد شدند. بخشی از آنها در دورههای بعدی جایگزین شد و نمونههای موجود در دورههای مختلف طراحی و اجرا شدهاند.
پنجره رز با ۵۲ سر تراشیدهشده
در مرکز موزاییکهای نما، پنجره رز بزرگی قرار دارد که اورکانیا، مجسمهساز و معمار ایتالیایی، …
