عصر ایران - اگر در این لحظه به دست ها یا پوست خود نگاه کنید، شاید تصور کنید بدن شما سازه ای ثابت، دست نخورده و دائمی است. اما واقعیت زیست شناختی شگفت انگیزتر از این حرف هاست: بدن شما درست همین حالا و در حالی که مشغول خواندن این متن هستید، در حال تعویض قطعات خود است.
بر خلاف ظاهر ثابت و استوار بدن انسان، ما از بافت های دست نخورده ساخته نشده ایم؛ بلکه در یک چرخه دائمی، خودکار و خاموش از «بازیافت، ترمیم و بازسازی» زندگی می کنیم. بخش هایی از وجود شما تنها چند روز عمر می کنند، در حالی که برخی دیگر ماه ها یا سال ها برای نوسازی زمان نیاز دارند.
پوشش دستگاه گوارش (3 تا 5 روز)؛ خط مقدم مبارزه با اسید و اصطکاک
سریع ترین نرخ بازسازی در سراسر بدن، متعلق به دیواره و پوشش داخلی دستگاه گوارش است. سلول های اپیتلیال روده و معده در یک محیط به شدت خشن زندگی می کنند؛ محیطی پر از اسیدهای قوی، آنزیم های تجزیه کننده، باکتری های متعدد و اصطکاک دائمی ناشی از عبور مواد غذایی.
برای بقا در چنین شرایط سخت و نابودکننده ای، بدن راهکاری هوشمندانه دارد: نوسازی تمام عیار در 3 تا 5 روز.
این سلول ها به سرعت تکثیر می شوند و جای خود را به سلول های تازه می دهند تا سد دفاعی بدن در برابر اسید معده و میکروب ها هرگز فرو نریزد. پلاکت های خون (7 تا 10 روز)؛ سلول های فداکار و کوتاه عمر
پلاکت ها مجریان اصلی فرآیند منعقد شدن خون و جلوگیری از خونریزی هستند. این اجزای سلولی فاقد هسته بوده و توانایی تولید پروتئین های جدید برای بازسازی خود را ندارند؛ به همین دلیل، طول عمر آن ها بسیار کوتاه است.
یک پلاکت خون پس از تولید در مغز استخوان و ورود به جریان خون، تنها 7 تا 10 روز زنده می ماند. پس از این مدت، پلاکت های فرسوده توسط طحال و کبد جذب و بازیافت می شوند تا جای خود را به نیروهای تازه نفس بدهند. جوانه و سلول های چشایی (10 تا 14 روز)؛ راز تغییر ذائقه پس از بیماری
آیا تا به حال دقت کرده اید که چرا پس از یک دوره بیماری شدید، مصرف برخی داروها، سیگار کشیدن یا حتی کمبودهای شدید تغذیه ای، حس چشایی شما دستخوش تغییر می شود؟ جواب در چرخه حیات سلول های چشایی نهفته است.
گیرنده های چشایی روی زبان به طور مداوم در حال ریزش و جایگزینی هستند و طول عمر متوسط آن ها تنها 10 تا …
