احتمالاً برای شما هم پیش آمده است که در یک جمع، فقط یک یا دو نفر مدام از نیش پشهها شکایت کنند، درحالیکه بقیه تقریباً هیچ گزشی را تجربه نکنند. این تفاوت تصادفی نیست. پژوهشهای سالهای اخیر نشان دادهاند پشهها انسانها را بهطور اتفاقی انتخاب نمیکنند، بلکه با استفاده از مجموعهای از سرنخهای زیستی، از بوی پوست و بازدم گرفته تا دمای بدن و حتی رنگ لباس، مناسبترین میزبان را پیدا میکنند.
به گزارش زومیت، دانشمندان میگویند عامل واحدی مسئول این تفاوت نیست. در عوض، ترکیبی از ویژگیهای ژنتیکی، شیمی بدن، میکروبیوم پوست و شرایط فیزیولوژیک تعیین میکند که فرد تا چه اندازه برای پشهها جذاب باشد. برخی برآوردها نشان میدهد حدود ۲۰ درصد افراد بهطور مداوم بیش از دیگران هدف نیش پشهها قرار میگیرند. پشهها چگونه انسان را پیدا میکنند؟
فقط پشههای ماده از خون انسان تغذیه میکنند، زیرا برای تولید تخم به پروتئین موجود در خون نیاز دارند. آنها برای یافتن قربانی، از چندین حس بهطور همزمان استفاده میکنند.
در فاصلههای دور، مهمترین نشانه برای پشهها دیاکسیدکربنی است که هنگام بازدم آزاد میکنیم. این گاز مانند چراغ راهنما عمل میکند و رفتار جستوجوی میزبان را در پشه فعال میسازد. به همین دلیل، بزرگسالان معمولاً بیش از کودکان نیش میخورند، زیرا دیاکسیدکربن بیشتری تولید میکنند.
وقتی پشه نزدیکتر میشود، نقش بوی بدن، گرمای پوست، رطوبت، تعریق و در نهایت حتی رنگی که پوشیدهایم پررنگتر میشود. در واقع، انتخاب نهایی قربانی نتیجه ترکیب همه این سیگنالها است. بوی پوست؛ مهمترین عامل جذب پشهها
در سالهای اخیر، پژوهشگران به این نتیجه رسیدهاند که مهمترین عامل تعیینکننده جذابیت افراد برای پشهها، بوی منحصربهفرد پوست آنها است.
هر انسان صدها ترکیب آلی فرار از سطح پوست خود آزاد میکند. این ترکیبات از تجزیه چربیها، اسیدهای چرب، پروتئینها و مواد موجود در عرق بهوسیله باکتریهای ساکن پوست ایجاد میشوند. پشهها توانایی فوقالعادهای در تشخیص این بوها دارند و میتوانند تفاوت میان افراد مختلف را بهخوبی تشخیص دهند.
یکی از مهمترین یافتههای این زمینه، پژوهشی بود که چند سال پیش روی ۶۴ داوطلب انجام شد. پژوهشگران از شرکتکنندگان خواستند چند ساعت آستینهای …
