عصرایران- ویتامین D برای سلامت استخوان ها و عملکرد طبیعی بدن ضروری است. اما در سال های اخیر، پژوهشگران به موضوع دیگری هم توجه کرده اند: آیا بعضی مواد شیمیایی که در زندگی روزمره با آنها مواجه می شویم، می توانند بر سطح ویتامین D بدن تاثیر بگذارند؟
در این میان، دو گروه از مواد بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند: «فتالات ها» و «بیسفنول A» یا BPA. فتالات ها و BPA چه هستند؟
فتالات ها گروهی از مواد شیمیایی هستند که در تولید برخی پلاستیک ها و محصولات مختلف مصرفی استفاده می شوند. BPA نیز در ساخت بعضی پلاستیک ها و پوشش داخلی برخی قوطی های مواد غذایی کاربرد داشته است.
این مواد در گروه مواد مختل کننده عملکرد غدد درون ریز قرار می گیرند؛ یعنی می توانند بر سیستم هورمونی بدن تاثیر بگذارند. ارتباط آنها با ویتامین D چیست؟
یک مطالعه دانشگاه میشیگان با بررسی داده های بیش از 4000 بزرگسال آمریکایی نشان داد که سطح بالاتر برخی متابولیت های فتالات با سطح پایین تر ویتامین D ارتباط دارد. در زنان نیز بین سطح بالاتر BPA و کاهش سطح ویتامین D ارتباط مشاهده شد.
پژوهش های جدیدتر نیز همچنان ارتباط میان برخی فتالات ها و سطح پایین تر ویتامین D را گزارش کرده اند. با این حال، بیشتر این مطالعات مشاهده ای هستند و نمی توانند ثابت کنند که این مواد شیمیایی مستقیما باعث کمبود ویتامین D می شوند.
بنابراین بهتر است به جای اینکه بگوییم «فتالات ها و BPA ویتامین D را از بین می برند»، بگوییم: برخی مطالعات، ارتباط میان مواجهه بیشتر با این مواد و سطح پایین تر ویتامین D را نشان داده اند. چطور تماس با این مواد را کمتر کنیم؟
قرار گرفتن در معرض این مواد به طور کامل اجتناب پذیر نیست، اما چند اقدام ساده می تواند میزان تماس با برخی از آنها را کاهش دهد:
غذای تازه را بیشتر جایگزین غذاهای بسیار فرآوری شده و بسته بندی شده کنید.
برای نگهداری و گرم کردن غذا، تا حد امکان از ظروف شیشه ای یا سرامیکی استفاده کنید.
غذای داغ را در ظروف پلاستیکی نامناسب نگهداری یا گرم نکنید.
از ظروف پلاستیکی آسیب دیده یا قدیمی استفاده نکنید.
برای محصولات آرایشی و بهداشتی، در صورت امکان محصولاتی را انتخاب کنید که ترکیبات آنها شفاف اعلام شده است.
البته نباید تصور کرد که …
