موشک بالستیک و میانبرد «خیبرشکن» به یکی از بزرگترین چالشها پیشروی استراتژیستهای نظامی آمریکا و متحدان منطقهای آن تبدیل شده است. مقامات آمریکایی روز به روز بیشتر هشدار میدهند که ارتقای عملکرد این سلاح و شیوههای پیچیدهتر بهکارگیری آن، تلاشهای مربوط به پدافند موشکی را با اختلال جدی مواجه کرده است.
به گزارش خبرآنلاین، نگرانی واشنگتن تنها به خود موشک محدود نمیشود، بلکه به تاکتیکهای نوین شلیک آن هم مربوط است؛ جایی که نیروهای ایرانی به جای پرتاب در مسیرهای قابل پیشبینی، ترکیبی از مسیرهای پروازی متنوع، سرعتهای متغیر، کلاهکهای مانورپذیر و حملات همزمان پهپادی را به کار میگیرند تا سیستمهای دفاعی را شلوغ کنند. این تاکتیک پدافند هوایی آمریکا را مجبور میکند که موشکهای رهگیر بسیار گرانقیمت و متعددی را شلیک کند، در حالی که احتمال موفقیت رهگیری نیز کاهش مییابد.
کابوس پدافند در لحظات آخر
براساس گزارش militarywatchmagazine، طراحی کلاهک و بخش سرجنگی خیبرشکن توجه ویژه کارشناسان را به خود جلب کرده است. این موشک برخلاف بالستیکهای سنتی که مسیر نهایی شیرجه آنها کاملا قابل محاسبه است، میتواند در فاز پایانی پرواز دست به تغییر مسیر و مانور بزند.
خیبرشکن هنگام ورود مجدد به جو با سرعت هایپرسونیک حرکت میکند؛ امری که پنجره زمانی بسیار کوتاهی برای واکنش در اختیار سامانههای پدافندی قرار میدهد و همزمان موشکهای رهگیر را در برابر تغییر مسیرهای ناگهانی ناکام میگذارد. از نظر تاریخی، ریشه فناوریهای موشکی مدرن ایران به خریدهای دهه ۲۰۰۰ و انتقال تکنولوژی از موشکهای هواسونگ-۱۰ کره شمالی بازمیگردد که نقش مهمی در شتاببخشی به نوسازی صنایع موشکی ایران ایفا کرده است. سوخت صلب و تحرک بالا؛ آمادگی سریع برای شلیک
موشک خیبرشکن که برای نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی توسعه یافته، یک بالستیک میانبرد با سوخت صلب است که بردی حدود ۱,۴۵۰ کیلومتر دارد. برخلاف موشکهای قدیمیتر با سوخت مایع که فرآیند سوختگیری طولانی و پرخطری داشتند، استفاده از سوخت صلب اجازه میدهد موشک ظرف چند دقیقه آماده پرتاب شود.
این ویژگی در کنار پرتابگرهای متحرک جادهای (TEL)، خطر شناسایی و انهدام قبل از شلیک را به حداقل میرساند …
