«اگر یک فیلمساز واقعی هستید به این حرفه تعصب داشته باشید و اجازه ندهید حرفههای دیگر وارد این رشته شوند. اگر هر کدام از ما برای هر کاری که انجام می دهیم احترام قائل باشیم، دیگران هم برای آن احترام قائل میشوند و آن را میپذیرند.» به گزارش ایسنا، شش سال قبل در سال ۹۹ ناباورانه بیماری کرونا،خسرو سینایی را از سینمای ایران گرفت و امروز ۱۱ مردادماه در سالروز درگذشت خالق «عروس آتش» یادی میکنیم از این هنرمند که نسبت به حرفهاش و تعصب به آن، اینگونه صحبت کرده بود.
سینایی شهریور سال ۹۷ در برنامهای گفته بود: خدا را شکر میکنم که زندگی خوبی داشتم اما یک حسرتی همیشه به همراهم بود؛ آن زمانی که وقتش بود، نتوانستم بعضی از فیلمنامههایم را بسازم.
سینمای ایران برای من جز یک ابزار نبوده است. با آن توانستم افکارم را به مخاطب عرضه کنم. سینما جاده زیبا و پر از سنگلاخ است و باید استوار باشی. من هرگز برای پول درآوردن فیلم نساختهام. من همیشه باید عاشق یک فیلم باشم تا آن را بسازم؛ عاشق تکتک عوامل سازنده آن.
خدا را شکر می کنم که زندگی خوبی داشتم اما یک حسرتی همیشه به همراهم بود؛ آن زمانی که وقتش بود، نتوانستم بعضی از فیلمنامههایم را بسازم.
خسرو سینایی در اظهارنظر دیگری از سناریوی فیلمهایی چون « دادگاه تلویزیونی»، « دوروی سکه»، « قطار زمستانی» و .... نام برده بود که سالهاست نوشته شده اما امکان مالی آن برای ساخت فراهم نشده است.
او گفته بود: من مرتب فیلم میسازم و اگر فیلم داستانی نمیسازم به خاطر آن است که پول نیست. برای اینکه سینما طراوت خودش را برای من حفظ کند در بین کارهای داستانی بلند، فیلم کوتاه یک ربع میسازم که همین فیلمهای کوتاه را بسیار دوست دارم چون شوق را در من زنده میکند.
ابزار دیجیتال امکان استفاده راحت به ما را میدهد که در نتیجه موجب تنبل شدن ذهن میشود، تکنولوژی آنقدر پیشرفت کرده است که دوربینها صدا را همزمان با تصویر ضبط میکنند، ضبط صدا و تصویر همزمان با هم نعمت بزرگی است اما در عین حال این خطر وجود دارد که شما را تابع صدا میکند و موجب میشود که تصویر را فراموش کنید.
اگر یک فیلمساز واقعی هستید به این حرفه تعصب داشته باشید و اجازه ندهید حرفههای دیگر وارد …
