عصرایران- آویشن یکی از قدیمی ترین گیاهانی است که هم در آشپزی و هم در طب سنتی مورد استفاده قرار گرفته است. این گیاه معطر علاوه بر اینکه طعم و عطر خاصی به غذاها می دهد، حاوی ترکیبات فعالی است که در پژوهش های علمی مورد توجه قرار گرفته اند.
یکی از شناخته شده ترین ترکیبات موجود در آویشن «تیمول» است. این ماده در کنار ترکیبات دیگری مانند کارواکرول، از مهم ترین اجزای اسانس آویشن محسوب می شود و به دلیل ویژگی های ضد میکروبی و آنتی اکسیدانی آن، مطالعات زیادی درباره اش انجام شده است. آویشن و دستگاه تنفسی
آویشن از گذشته برای کمک به مشکلات تنفسی مانند سرفه و علائم سرماخوردگی مورد استفاده بوده است. امروزه نیز فرآورده های حاوی آویشن در برخی کشورها برای تسکین سرفه های همراه با سرماخوردگی یا التهاب راه های تنفسی به کار می روند.
برخی مطالعات نشان داده اند ترکیبات موجود در آویشن می توانند روی ترشحات دستگاه تنفسی و انقباض عضلات راه های هوایی اثر بگذارند. با این حال، این موضوع به معنای آن نیست که چای آویشن می تواند بیماری هایی مانند آسم، برونشیت یا عفونت های تنفسی را درمان کند.
اگر سرفه طولانی، تنگی نفس، خس خس سینه یا تب وجود داشته باشد، علت اصلی باید توسط پزشک بررسی شود. تیمول؛ ترکیب مشهور آویشن
تیمول یکی از ترکیبات اصلی اسانس آویشن است و در مطالعات آزمایشگاهی، فعالیت ضد میکروبی آن در برابر طیفی از میکروارگانیسم ها بررسی شده است.
همین ویژگی باعث شده تیمول در برخی محصولات بهداشتی و دهانشویه ها نیز مورد استفاده قرار بگیرد. البته نتیجه یک آزمایش آزمایشگاهی را نباید مستقیما به بدن انسان تعمیم داد. مقدار مصرف، نحوه استفاده و غلظت ماده می تواند نتیجه کاملا متفاوتی ایجاد کند. آیا آویشن آنتی اکسیدان است؟
بله. آویشن حاوی ترکیبات گیاهی مختلفی است که فعالیت آنتی اکسیدانی دارند.
آنتی اکسیدان ها به مقابله با فرایندهای اکسیداتیو در بدن کمک می کنند، اما نباید از این ویژگی نتیجه گرفت که خوردن آویشن می تواند از سرطان، بیماری قلبی یا سایر بیماری های مزمن جلوگیری کند.
بهتر است آویشن را مانند سایر سبزی ها و گیاهان معطر، بخشی از یک رژیم غذایی متنوع در نظر گرفت، نه یک داروی همه کاره. آویشن برای غذا؛ ساده ترین روش استفاده
یکی از بهترین روش …
