رویش دندان عقل برای همه افراد تجربه یکسانی نیست. این دندانها که معمولاً در سالهای پایانی نوجوانی یا ابتدای جوانی ظاهر میشوند، ممکن است بدون ایجاد مشکل در جای مناسب خود قرار بگیرند؛ اما در برخی افراد فضای کافی برای رویش آنها وجود ندارد. در چنین شرایطی، دندان عقل بهطور کامل یا جزئی زیر لثه و استخوان فک باقی میماند و اصطلاحاً «نهفته» نامیده میشود. نهفته بودن دندان عقل همیشه به معنای ضرورت خارج کردن آن نیست. تصمیمگیری درباره نگهداری یا جراحی باید بر اساس معاینه، تصاویر رادیوگرافی، وضعیت دندانهای مجاور و احتمال بروز عوارض در آینده انجام شود. با این حال، درد مداوم، عفونتهای تکرارشونده، پوسیدگی و ایجاد کیست از جمله نشانههایی هستند که ممکن است انجام جراحی دندان عقل نهفته را ضروری کنند.
دندان عقل نهفته چیست؟
اگر مسیر رویش دندان عقل بهوسیله استخوان، لثه یا دندان مجاور مسدود شود، این دندان نمیتواند به شکل طبیعی وارد دهان شود. دندان عقل ممکن است بهصورت عمودی، افقی یا مایل در فک قرار گرفته باشد. گاهی نیز تنها بخشی از تاج دندان از لثه بیرون میآید که به آن دندان عقل نیمهنهفته گفته میشود.
در حالت نیمهنهفته، فضایی میان دندان و لثه ایجاد میشود که محل مناسبی برای تجمع مواد غذایی و باکتریها است. تمیز کردن این قسمت نیز معمولاً با مسواک و نخ دندان دشوار است؛ به همین دلیل احتمال التهاب و عفونت لثه افزایش پیدا میکند.
خارج کردن دندان نهفته در بعضی بیماران ممکن است حفره یا نقص استخوانی قابلتوجهی ایجاد کند. در چنین مواردی دندانپزشک با توجه به شرایط بیمار، وضعیت دندان آسیاب دوم و حجم استخوان باقیمانده، احتمال نیاز به پیوند استخوان دندان را بررسی میکند. البته انجام پیوند استخوان پس از هر جراحی دندان عقل ضروری نیست و تنها در شرایط خاص توصیه میشود.
همچنین دندان عقل بهطور معمول جایگزین دندانهای ازدسترفته نمیشود و نقش مستقیمی در درمان با ایمپلنت دندان ندارد؛ اما سلامت استخوان فک و دندانهای مجاور میتواند بر برنامهریزی درمانهای آینده تأثیر بگذارد. به همین دلیل بهتر است وضعیت دندان عقل پیش از شروع درمانهای گسترده ترمیمی، ارتودنسی یا کاشت ایمپلنت بررسی شود. چه علائمی میتوانند نشانه مشکل باشند؟
دندان …
