به گزارش ایلنا، آنتونی گوردون ظاهر یک بازیکن بارسلونا را ندارد. اما به دلیلی موجه، این موضوع غول اسپانیایی را دلسرد نکرد. او در اولین حضورش در ترکیب اصلی و نخستین بازی خانگی خود، طوری ظاهر شد که گویی تماماً به اینجا تعلق دارد.
درخشش زودهنگام و هماهنگی سریع با سبک بازی کاتالانها
گوردون با ثبت دو پاس گل ظرف شش دقیقه پس از ورودش به عنوان بازیکن تعویضی در دیدار هفته گذشته مقابل الچه (که با پیروزی ۵ بر صفر بارسلونا همراه شد)، گام اول را محکم برداشته بود. آن شروع کاملاً بینقص در فصل جدید لالیگا، با درگیری پلیس اسپانیا با هواداران و ضبط پرچمهای استلادا (نماد جنبش استقلالطلبی کاتالونیا) تلخ شد.
این اتفاق سبب شد تا بارسا مراسم برنامهریزیشده جشن قهرمانی جام جهانی برای ملیپوشان اسپانیایی خود—که البته شامل خرید جدیدشان رودری هم میشد—را پیش از اولین بازی خانگی پنجشنبهشب مقابل اتلتیک بیلبائو (تیمی دیگر از منطقه باسک که با حس قوی تعلق منطقهای شناخته میشود) لغو کند. در عوض، بارسلونا نمایش پرشوری از استقلالطلبی کاتالان به راه انداخت و هزاران پرچم استلادا را میان هواداران توزیع کرد که در زمان پخش سرود باشگاه، تمام سکوها را پر کرده بود.
گوردون به عنوان یک لیورپولی، اشتیاق جداییطلبی فرهنگی را درک میکند. اما سیاست، تنها نقطهای نیست که او و بارسا را به هم پیوند میدهد. او از همین حالا نشان داده که بازی در این صحنه بزرگ و برای این باشگاه بزرگ را کاملاً بلد است.
این بازیکن ۲۵ ساله بوضوح از تغییر تاکتیکی از پرمیرلیگ به لالیگا لذت میبرد؛ تغییری که به او آزادی عمل میدهد تا غرایز فوتبالیاش را به رخ بکشد. او دیگر با بلاکهای دفاعی فشرده روبهرو نیست که مجبور باشد فقط به دل مدافعان بزند تا ببیند چه میشود. او حالا با چالشهای تاکتیکی واقعی مواجه شده و از این موضوع لذت میبرد.
در دیدار مقابل بیلبائو، بارها و بارها دو یا سه بازیکن فیروزهایپوش به سمت او یورش بردند، اما او با مهارت از تنگناها خارج میشد و به فضاهای خالی ایجادشده فرار میکرد. در نیمه اول، گوردون چند حرکت بارسلونا را از چپ به راست کلید زد؛ او آغازگر بود و لامین یامال مامور تمام کردنش.
رافینیا مثلث تهاجمی ویرانگر هانسی فلیک را در این شب کامل میکرد و گوردون مکملی بینقص …
