امام حسنبنعلی العسکری (علیهماالسلام) که یازدهمین امام شیعیان و پدر بزرگوار حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجهالشریف) هستند، روز هشتم ربیعالثانی ۲۳۲ ه. ق در مدینه به دنیا آمدند و روز هشتم ربیعالاول ۲۶۰ ه. ق در ۲۸ سالگی توسط «معتمد عباسی (لعنةالله علیه)» پانزدهمین خلیفه عباسی مسموم شدند و به شهادت رسیدند.
مزار ایشان در شهر سامرا کشور عراق در جوار مزار پدر بزرگوارشان امام علیبنمحمد الهادی (علیهماالسلام) قرار دارد.
در آستانه سالروز شهادت امام حسن عسکری (ع) بخشی از کتاب «انسان ۲۵۰ ساله» که حاوی بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در مورد زندگی سیاسی_مبارزاتی ائمه معصومین (علیهمالسلام) است که مرکز صهبا آن را گردآوری و تنظیم کرده است، انتخاب شده است که به گستردگی جامعه اسلامی و ارتباطات مختلف ائمه (ع) با شیعیانشان مخصوصاً زمان امام جواد (ع)، امام هادی (ع) و امام حسن عسکری (ع) اشاره دارد.
«.. ورود امام رضا (ع) که _که نشان دادن جلوهای از چیزهای ندیده و نشنیده مردم بود_ و هم شهادت آن بزرگوار _که داغ عجیبی بنا کرد_ درواقع تمام فضای این مناطق را در اختیار شیعه قرار داد؛ نه اینکه حتماً همه شیعه شدند، اما همه محبّ اهل بیت (ع) شدند.
در این فضا، شیعیان ریختهاند کار کنند. شما میبینید ناگهان سروکله «اشعریین» در قم پیدا میشود. اینها چرا آمدند؟ اشعریین که عرب هستند. اینها به قم آمدند و بساط حدیث و معارف اسلامی را در قم پهن کردند و آنجا را پایگاه قرار دادند.
در ری هم امثال کلینی (ابوجعفر محمدبنیعقوب کلینی رازی (ره) معروف به «کلینی» صاحب کتاب گرانقدر «اصول کافی») بلند شدند. کسی مثل کلینی ابتدابهساکن از شهری بلند نمیشود. باید محیط شیعه و معتقد باشد تا بتواند جوانی را با این خصوصیات پرورش دهد که بعد، او بشود کلینی!
بعد؛ همینطور که این حرکت ادامه پیدا کرده، شما ببینید شیخ صدوق (رض) تا هرات و خراسان و مکانهای دیگر رفته و برای شیعه حدیث جمعآوری کرده و این خیلی مهم است...
بنابراین حرکت امام رضا (ع) و بعد، شهادت مظلومانه ایشان کاری کرد که این فضا دست ائمه (ع) افتاد و ایشان هم بنا کردند به استفاده کردن. نامهنگاریها و رفتوآمدهایی که صورت میگرفت، به شکل عادی اتفاق نمیافتاد و تمامشان زیر پوششی از پنهانکاری اتفاق میافتاد؛ و الا اگر آشکار …
