دلایل سفر وزیر خارجه سوریه به پاکستان پس از ۱۹ سال/نگاه اسرائیل به ائتلاف های جدید دولت‌های منطقه

عبدالمحمد طاهری، کارشناس مسائل پاکستان با اشاره به اولین سفر وزیر خارجه سوریه به پاکستان پس از ۱۹ سال در گفت‌وگو با ایلنا اظهار کرد: پاکستان از ابتدا با حزب بعث حاکم در عراق و هم با حزب بعث حاکم در سوریه مشکل داشت. هیچ‌وقت رابطه خوبی میان دولت‌های متمرکز پاکستان و حزب بعث وجود نداشته است اما در دو، سه ماه اخیر تحولاتی در حال وقوع است که در واقع، بعد از اتحاد میان پاکستان و عربستان و در ادامه، ترکیه، عربستان و پاکستان و نهایتاً کشورهایی که عربستان سعودی را قبله مذهبی خود می‌دانند، آرام‌آرام در حال ورود به این تشکل هستند. حالا سوال این است که چرا این مسئله بسیار حائز اهمیت است؟ ورود سوریه در کنار ترکیه و پاکستان باعث می‌شود که در واقع بخشی از فشارهای روزافزونی که اسرائیل بر منطقه وارد می‌کند، تغییر کند؛ به‌ویژه درباره حکومت جولانی که می‌خواهد با دنیا مراوده داشته باشد. از سوی دیگر، طبیعی است که هر کشوری به دنبال تسلیحات نظامی باشد و شکی در این وجود ندارد؛ اما از آنجایی که ذات اسرائیل پلید است، بر این باور نیست که کشورها باید توان دفاعی داشته باشند؛ کشورها فقط می‌توانند در حوزه شهری و دفاعی خود توانایی داشته باشند، وگرنه این اسرائیل است که باید برای کشورهای منطقه تضمین بگیرد.

وی ادامه داد: به هر ترتیب چرخش سوریه به سمت پاکستان، با توجه به تحولاتی که به وجود آمده و با توجه به اینکه پاکستان، ترکیه و عربستان در این ماجرا متحد شده‌اند، آرام‌آرام سایر کشورهای عربی هم به این حلقه اضافه خواهند شد. طبیعتاً پای آمریکا نیز در این مسئله وسط است. در این شرایط اگر ما با یک دیپلماسی فعال و یک حرکت هوشمندانه، تحولات یکی، دو ماه اخیر را لحظه‌به‌لحظه رصد نکنیم، به وضوح به مشکل برمیخوریم. ما در مسائل مربوط به معاهده‌ها، تفاهم‌نامه‌ها و هرگونه قراردادی که اکنون میان ایران و هر جای دنیا به وجود می‌آید، با توجه به تجارب تلخی که ایران در سال‌های گذشته داشته، واقعاً هوشمندانه حرکت می‌کنیم؛ اما الان شرایط بسیار متفاوت شده است. از این جهت که تمام راه‌هایی را که می‌تواند منابع درآمدی ایران باشد، آمریکا قفل کرده است. لذا هر اتفاقی که به سمت شکل‌گیری یک تشکل نظامی پیش می‌رود، اهمیت دارد. کشورهایی که تا دیروز با ما بودند، اکنون آرام‌آرام از ما جدا می‌شوند. اگرچه ما به سمت یک تخاصم پیش نخواهیم …