به گزارش ایلنا، براساس اسناد منتشرشده، نازون در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶، نامهای با عنوان «اخطار رسمی فسخ فوری قرارداد با دلیل موجه» برای باشگاه استقلال ارسال کرده است. این نامه از طریق ایمیل و واتساپ و براساس ماده ۱۱ قرارداد به نشانیهای رسمی باشگاه فرستاده شده و کاظم قائم، نماینده قانونی بازیکن، نیز در جریان آن قرار گرفته است.
نازون در نخستین بخش نامه تأکید کرده که فسخ قرارداد، تصمیم شخصی، آگاهانه، قطعی و بدون ابهام خودش است و نه اقدامی مستقل از سوی مدیر برنامههایش. این تأکید از نظر حقوقی اهمیت زیادی دارد؛ چراکه باشگاه نمیتواند در ادامه مدعی شود نماینده بازیکن بدون اختیار کافی اقدام به فسخ کرده است.
قرارداد مورد اختلاف در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ امضا شده و طبق این نامه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ اعتبار داشته است. نازون مدعی است با وجود سررسید چند پرداخت و ارسال اخطارهای متعدد، استقلال از انجام کامل تعهدات مالی خودداری کرده و حتی در پاسخ نهایی نیز راهکار مشخصی برای تسویه ارائه نداده است.
اختلاف بزرگ بر سر دو قسط
محور اصلی پرونده، مطالبه ۶۰۰ هزار یورویی نازون است. طبق ادعای او، مبلغ ۲۰۰ هزار یورو در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۲۶ و مبلغ ۴۰۰ هزار یورو در اول ژوئیه همان سال سررسید شده، اما هیچیک بهصورت کامل پرداخت نشدهاند.
در این میان، اختلاف مهمی نیز بر سر یک پرداخت ۲۰۰ هزار یورویی در ماه آوریل وجود دارد. استقلال ظاهراً این پرداخت را پیشپرداخت قسط ۱۵ مه تلقی کرده، اما نازون میگوید مبلغ انتقالیافته در روزهای ۹ و ۱۰ آوریل، مربوط به قسط عقبافتاده ۱۵ مارس بوده است.
بازیکن برای اثبات ادعای خود به روند مکاتبات اشاره کرده است؛ مطالبه قسط مارس در ۱۸ مارس، پذیرش سررسید از سوی باشگاه، ارائه اطلاعات بانکی، ارسال اخطار رسمی در چهارم آوریل و پرداخت مبلغ ۲۰۰ هزار یورویی بلافاصله پس از این پیگیریها.
از نگاه نازون، استقلال نمیتواند چند ماه بعد همان پرداخت را بهعنوان پیشپرداخت قسط مه معرفی کند. به همین دلیل او قسط مارس را تسویهشده، اما دو قسط مه و ژوئیه را همچنان پرداختنشده میداند.
مهاجم هائیتیایی همچنین ادعای باشگاه درباره ۵۹ هزار یورو اضافهپرداخت را رد کرده و معتقد است برخی مبالغ مرتبط با ایجنت، هزینههای قانونی و کسورات فدراسیونی بهاشتباه در محاسبات …
