کاهش پیش‌بینی تولید مس آنتوفاگاستا در پی تشدید فشار عرضه جهانی

 مسئله مهم‌تر، الگویی است که در پس این اتفاق قرار دارد: امکان جمع میان تولید، توسعه و مسئولیت اجتماعی در یک بنگاه بزرگ. فولاد خوزستان طی سال‌های اخیر درست در شرایطی این مسیر را دنبال کرده که خودِ تولید با دشوارترین محدودیت‌ها مواجه بوده است؛ از تحریم و محدودیت‌های صادراتی و افزایش هزینه‌های تولید تا ناترازی برق و گاز و سرانجام شرایط جنگی و حمله به تأسیسات این شرکت. در چنین فضایی، شاید طبیعی‌ترین واکنش یک بنگاه می‌توانست تمرکز صرف بر حفظ تولید و کنار گذاشتن تعهدات پیرامونی باشد؛ اما آنچه تجربه فولاد خوزستان را قابل تأمل می‌کند، حرکت هم‌زمان در دو مسیر است: تلاش برای حفظ و توسعه ظرفیت صنعتی و در همان حال، استمرار مسئولیت در برابر نیروی انسانی، جامعه محلی و محیط پیرامونی. از این منظر، سه نشان اخیر بیش از آنکه صرفاً سه جایزه باشند، بازتاب یک تلقی متفاوت از مفهوم «بنگاه» هستند؛ بنگاهی که توسعه خود را منفک از توسعه پیرامون نمی‌بیند.

اهمیت این رویکرد زمانی بیشتر آشکار می‌شود که فولاد خوزستان را در متن اقتصاد خوزستان و ایران ببینیم. این شرکت از یک‌سو یکی از ارکان زنجیره فولاد و تولید صنعتی کشور است و از سوی دیگر در استانی فعالیت می‌کند که نسبت میان صنایع بزرگ و جامعه محلی همواره یکی از مسائل اساسی توسعه آن بوده است. در چنین جغرافیایی، مسئولیت اجتماعی نمی‌تواند به کمک‌های پراکنده و فعالیت‌های مناسبتی تقلیل پیدا کند؛ همان‌گونه که توسعه صنعتی نیز صرفاً با افزایش تناژ تولید تعریف نمی‌شود. توسعه یک بنگاه بزرگ زمانی کیفیت پیدا می‌کند که سرمایه‌گذاری، تولید، اشتغال، محیط‌زیست، سرمایه انسانی و جامعه پیرامونی در یک منظومه دیده شوند. اهمیت عملکرد فولاد خوزستان نیز در همین نقطه است: شرکتی که با وجود فشارهای کم‌سابقه بر صنعت، نه از منطق توسعه و سرمایه‌گذاری عقب نشسته و نه مسئولیت اجتماعی را به روزهای وفور و آرامش موکول کرده است. 

فولاد خوزستان می‌تواند نمونه‌ای قابل مطالعه از نسل بنگاه‌هایی باشد که موفقیت خود را تنها با صورت‌های مالی و آمار تولید نمی‌سنجند. کشور بیش از گذشته به شرکت‌هایی نیاز دارد که در عین رقابت‌پذیری، تولید و سرمایه‌گذاری، نسبت خود را با جامعه، محیط‌زیست و آینده منطقه‌ای که در آن فعالیت می‌کنند نیز تعریف کنند. سه نشان مسئولیت اجتماعی اخیر زمانی ارزش واقعی خود را پیدا می‌کنند که نه پایان یک مسیر، بلکه تأییدی بر استمرار همین نگاه باشند؛ نگاهی که در آن تولید ثروت و ایفای مسئولیت اجتماعی دو مأموریت رقیب نیستند، بلکه دو ضلع از یک مفهوم واحد به نام توسعه پایدارند. تجربه فولاد خوزستان، به‌ویژه در سال‌هایی که تحریم، بحران انرژی، جنگ و حتی حمله مستقیم نتوانسته‌اند این دو مسیر را از یکدیگر جدا کنند، نشان می‌دهد یک بنگاه صنعتی بزرگ می‌تواند هم در خط مقدم تولید بایستد و هم نسبت به جامعه‌ای که در آن ریشه دارد مسئول بماند.

به گزارش ایلنا و به نقل از روابط‌عمومی شرکت فولاد خوزستان، آیین پایانی ششمین دوره جشنواره سراسری روابط‌عمومی و مسئولیت‌های اجتماعی روز دوشنبه ۲۷ مردادماه ۱۴۰۵ با حضور معصومه آقاپور، مشاور اقتصادی رئیس‌جمهور، جمعی از مدیران ارشد صنایع، صاحب‌نظران حوزه ارتباطات و فعالان مسئولیت‌های اجتماعی در مرکز همایش‌های بین‌المللی کتابخانه ملی ایران برگزار شد.

در این دوره از جشنواره، عملکرد شرکت فولاد خوزستان در حوزه ایفای تعهدات اجتماعی، توسعه پایدار منطقه‌ای و حمایت از جامعه محلی و کشور مورد توجه ویژه هیئت داوران قرار گرفت و این شرکت موفق شد سه نشان ملی را از آن خود کند.

بر اساس ارزیابی‌های تخصصی انجام‌شده، «نشان عالی مسئولیت اجتماعی» به شرکت فولاد خوزستان اعطا شد. این نشان به پاس اقدامات بنیادین شرکت در حوزه مسئولیت اجتماعی، نظرسنجی مستمر از جامعه محلی، برنامه‌ریزی هدفمند و پایبندی به شاخص‌های اجتماعی و زیست‌محیطی به این مجموعه اختصاص یافت.

همچنین «نشان سفیر مسئولیت اجتماعی» به دکتر علیرضا مخبر دزفولی، قائم‌مقام شرکت فولاد خوزستان در امور ستادی و مسئولیت‌های اجتماعی، اعطا شد. این نشان به دلیل فعالیت‌های گسترده و مؤثر وی در حوزه مسئولیت اجتماعی، ترویج گفتمان تعهد شرکتی و همراهی مستمر با نیازهای جامعه محلی و ملی به وی تعلق گرفت.

سومین عنوان افتخاری فولاد خوزستان، «نشان ویژه مسئولیت اجتماعی دوره جنگ» بود که به این شرکت اعطا شد. این نشان به پاس فداکاری‌ها، ایثارگری‌ها و خدمات این مجموعه صنعتی در دوران جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم و همچنین اقداماتی همچون حفظ نیروی انسانی، اطلاع‌رسانی شفاف، پاسخ‌گویی به‌موقع به ذی‌نفعان، مدیریت ریسک، مقابله با شایعات، توجه به سلامت و رفاه ذی‌نفعان و حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر اهدا شد.

در بخش اهدای جوایز این مراسم، دکتر علیرضا مخبر دزفولی، قائم‌مقام مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان در امور ستادی و مسئولیت‌های اجتماعی، به نمایندگی از این شرکت سه نشان افتخار را دریافت کرد.

کسب این سه عنوان، بار دیگر جایگاه فولاد خوزستان را در حوزه مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار برجسته کرد و نشان داد این شرکت علاوه بر نقش‌آفرینی در عرصه تولید و صنعت کشور، بر ایفای مسئولیت‌های اجتماعی، انسانی و ملی خود نیز تأکید دارد. انتهای پیام/

به گزارش ایلنا و به نقل از روابط عمومی شرکت توسعه و معادن و فلزات، شرکت کانادایی لاندین ماینینگ پس از آنکه دومین طوفان شدید زمستانی به فعالیت‌های این شرکت در منطقه آتاکامای شیلی آسیب زد، پیش‌بینی تولید مس خود برای سال ۲۰۲۶ را کاهش داد.

تداوم شرایط نامساعد جوی، روند بازگشت معدن کاسرونز به ظرفیت عادی تولید را که پیش‌تر نیز به دلیل قطعی برق با اختلال مواجه شده بود، بار دیگر به تأخیر انداخت.

لاندین ماینینگ پیش‌بینی تولید مس معدن کاسرونز در کل سال ۲۰۲۶ را از ۱۳۰ تا ۱۴۰ هزار تن به ۱۲۰ تا ۱۳۰ هزار تن کاهش داده است. این شرکت همچنین برآورد هزینه نقدی تولید معدن را از ۲.۰۵ تا ۲.۲۵ دلار به ازای هر پوند به ۲.۱۵ تا ۲.۳۵ دلار به ازای هر پوند افزایش داد.

جک لاندین، مدیرعامل لاندین ماینینگ، گفت پس از وقوع نخستین طوفان انتظار می‌رفت تأثیر آن بر تولید در محدوده پایین‌تر پیش‌بینی اولیه باقی بماند، اما طوفان شدید دوم روند بازیابی عملیات را مختل کرد و بازگشت برنامه‌ریزی‌شده معدن به ظرفیت کامل تولید را به تأخیر انداخت.

وی افزود این شرایط همچنین موجب بروز توقف‌های عملیاتی پیش‌بینی‌نشده بیشتری در معدن کاسرونز شده است.

اختلال در فعالیت کاسرونز بر چشم‌انداز تولید کل شرکت نیز تأثیر گذاشته است. لاندین ماینینگ اکنون پیش‌بینی تولید تلفیقی مس خود برای سال ۲۰۲۶ را به ۳۰۰ تا ۳۲۵ هزار تن کاهش داده است.

طوفان اخیر از ۱۳ آگوست آغاز شد و در مناطق کم‌ارتفاع با بارندگی شدید و در ارتفاعات آند با بارش سنگین و غیرمعمول برف و وزش بادهای شدید همراه بود.

شرایط جوی در ۱۴ آگوست بار دیگر موجب قطعی برق در معدن کاسرونز شد. بر اثر وزش باد شدید و بارش برف، یکی از دکل‌های انتقال برق که در جریان طوفان قبلی نیز آسیب دیده بود، بار دیگر خسارت دید و فعالیت معدن با اختلال مواجه شد.

تکرار این اختلال‌ها در معادن مس شیلی در حالی رخ می‌دهد که بازار جهانی مس با محدودیت عرضه و افزایش تقاضا مواجه است و هرگونه کاهش تولید از سوی تولیدکنندگان بزرگ می‌تواند فشار بیشتری بر بازار جهانی این فلز وارد کند. انتهای پیام/