مدتی پیش صحبتهایی در مورد لزوم کنترل سینمای زیرزمینی مطرح شد که معتقدم بهجای تلاش بیهوده برای کنترل سینمای زیرزمینی ابتدا باید بفهمیم که اصولا چرا این نوع سینما به وجود آمد و چنین رشد کرد؟ سینمای زیرزمینی قسمتی مهم از سینمای امروز ایران است که در پاسخ به سالها محدودیت و توقیف و سانسور لجام گسیخته در سینمای ایران به وجود آمده و صدای نسل جوانی است که دیگر اهمیتی به پروانه ساخت، پروانه نمایش و سانسور نمیدهند. اگر هر نقدی هم به آن داشته باشیم، باید ابتدا درک کنیم ماهیت سینمای زیرزمینی اصولا کنترلنشدنی و ضد نظارت است.
امروزه در وضعیت سخت معیشتی برای اکثریت اهالی سینما، بحران بیکاری که گریبان اعضای صنوف سینما را گرفته است و علیرغم تلاش سینماگران مستقل و بخش خصوصی، متاسفانه امکانات عمومی و مجوزهای سینمائی بیشتر در اختیار گروهی خاص است که امیدوارم در این زمینه حداقل برای حذف پروانه ساخت چارهای اندیشیده شود تا کسانی که هنوز تمایل به فیلمسازی در این چارچوب را دارند، قدری آزادانهتر کار کنند.
هیئت رئیسه خانه سینما و تعداد زیادی از صنوف سینمایی هم علیرغم همه فشارها و بداخلاقیها، به دلیل تغییر شرایط سینما و ناکارآمدی قوانین نظارتی آن، در یکسال گذشته تلاش کردند که شورای پروانه ساخت برچیده شود تا حداقل شرایط ساخت فیلمها قدری تسهیل شود.
در این میان باعث تعجب است که کسانی در سینما قانع به کنترل و نظارت اجباری بر سینمای ایران نیستند و درصدد کنترل سینمای زیرزمینی و مستقل هم هستند! انتهای پیام/
