اُدیسه ما و اُدیسه آنان

عصرایران؛ احمد آمانی-  فیلم «اُدیسه» ساخته کریستوفر نولان در یک کلمه دیدنی است. روایت دردهای انسان پیروزِ تاریخ، بعد از پیروزی.

ادیسه، قهرمان نبرد ده‌ساله تروا، کسی که اسب چوبی را وارد قلب تروا کرد و آن نابودی وحشتناک یک تمدن را رقم زد، در راه بازگشت ده‌ساله به خانه، تمام یارانش را از دست می‌دهد. اگرچه او شرافتمندانه تمام سعی‌اش را می‌کند تا آنها را نجات دهد، اما بی‌ثمر است.

شاید اولین پرسش و حقیقت بنیادینی که در این سفر روبه‌روی ادیسه می‌شود، نکته‌ای باشد که از زبان الهه سیرسه، که یارانش را به حیوان تبدیل کرده است، بازگو می‌شود. سیرسه به او می‌گوید: تو مسئول سرنوشت سربازانت نیستی. آنها دقیقاً به خاطر همان غرایز انسانی خویش اینجا هستند و تو در مقام فرمانده فقط در نظم بخشیدن به توحش آنها دخیل هستی.  …