به گزارش ایلنا، در حالی که انتقاد از کیفیت خودروهای داخلی به یکی از پرتکرارترین موضوعات در محافل سیاسی و رسانهای تبدیل شده، پرسشی اساسی همچنان بیپاسخ مانده است: آیا سوخت تولید داخل، خود با استانداردهای جهانی همخوانی دارد؟ چرا وقتی خودروسازان موظف به تولید خودروی منطبق با یورو ۵ هستند، هیچگاه کیفیت بنزین یورو ۵ در پالایشگاههای کشور مورد پرسش قرار نمیگیرد؟
دکتر اسماعیل شجاعی، کارشناس اقتصاد صنعت خودرو، معتقد است؛ مصرف بالای سوخت در ایران را نباید صرفاً به گردن خودروساز یا مصرفکننده انداخت؛ بلکه این پدیده زنجیرهای از سیاستگذاری غلط، قیمتگذاری دستوری، ضعف رقابت و بیتوجهی به کیفیت سوخت است.
او تأکید دارد؛ تا زمانی که نظام حکمرانی اقتصادی سیگنال درست به تولید و مصرف ندهد، نمیتوان انتظار بهبود بهرهوری سوخت را داشت. در ادامه، مشروح گفتوگو با این کارشناس را میخوانید.
سؤال: با توجه به انتقادات مکرر نسبت به خودروهای داخلی، چرا مسئله کیفیت سوخت در ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته است؟
پاسخ: به اعتقاد بنده، برای درک درست این مسئله نباید فقط بپرسیم «چرا خودروهای داخلی پرمصرفاند؟»، بلکه باید عقبتر برویم و بپرسیم «چه ساختار سیاستگذاری و اقتصادی چنین الگوی تولید و مصرفی را شکل داده است؟» مصرف بالای سوخت یک معلول است، نه نقطه شروع تحلیل. ما با یک مسئله زنجیرهای روبهروییم که از نظام حکمرانی، قیمتگذاری و حتی کیفیت سوخت آغاز میشود و به فناوری خودرو، رفتار مصرفکننده و حملونقل عمومی ختم میشود.
سؤال: …
