گریه بر امام حسین(ع) یکی از بهترین اعمال است که پاداش بسیاری برای آن وجود دارد؛ اما وقتی در میانه رکوع و سجود، اشک بیاختیار بر گونههای نمازگزار میغلتد، یک پرسش فقهی ذهن هزاران مؤمن را درگیر میکند: «آیا این اشک، نمازم را باطل کرده است؟»
مرز میان «بکاء» (گریه) و «تباکی» (گریهنمایی) و همچنین تفاوت گریه ناشی از خوف خدا و گریه بر مصیبت اهل بیت(ع)، دو گرهای هستند که پاسخشان در رسالههای مراجع تقلید یکسان نیست. برخی آن را مبطل نماز میدانند، برخی تفصیل قائلاند و برخی دیگر، اشکِ حسینی را نهتنها مبطل نمیشمارند، بلکه آن را جایز میدانند.
در این اینفوگرافیک، حکم گریه بر سیدالشهدا(ع) در حال نماز را از منظر فتاوای مراجع عظام تقلید بررسی و خطوط مشترک و افتراق آنها را روشن کردهایم.
پرسش: اگر در حال نماز بر مصائب امام حسین(ع) گریه کنیم، نماز باطل میشود؟
امام خمینی (ره) و آیتالله تبریزی: گریه بر سیدالشهدا گریه بر امور دنیوی محسوب نمیشود؛ بنابراین اشکال ندارد.
شهید امام خامنهای(ره): (درباره گریه با صدا بر مصائب اهل بیت علیهمالسلام) بنا بر احتیاط واجب ترک شود.
آیت الله بهجت (ره): بنا بر اظهر جایز است. چون محبت خدا و حب اولیای او موجب حزن و گریه بر مصائب اولیای خدای متعال میشود.
آیتالله فاضل (ره): گریه کردن بر حضرت سید الشهداء و سایر ائمه برای امور دنیا نیست و اشکال ندارد.
آیتالله مکارم: در نماز اشکال دارد.
آیتالله نوری: بنا بر احتیاط لازم جایز نیست.
آیات عظام سیستانی و وحید: اگر برگشت به آخرت داشته باشد، جایز است. منبع خبر آنلاین انتهای پیام/
