به گزارش ایلنا، مشکلات تکراری و آشنای خط هافبک منچستریونایتد و لیورپول دوباره سر باز کرد، در حالی که شمار بیسابقهای از سرمربیان جدید در همان گام نخست، فشار و الزامات سخت لیگ برتر را از نزدیک لمس کردند. در ادامه به بررسی پنج سوال و محور اصلی برآمده از دل هفته افتتاحیه میپردازیم.
آیا هفته اول ارزش ثبات تاکتیکی را نشان داد؟
در هیچیک از ادوار لیگ برتر انگلیس به اندازه فصل ۲۷-۲۰۲۶ شاهد حضور سرمربیان جدید در هفته نخست نبودهایم. ۹ مربی جدید در اولین دیدارهای فصل روی نیمکت نشستند و دو مربی دیگر نیز نخستین فصل کامل حضور خود را آغاز کردند.
نتایج رقمخورده در هفته اول شاید بیش از هر چیز فواید ثبات روی نیمکت را به رخ کشید. بیتردید چشمگیرترین نتایج این هفته توسط آرسنال، برایتون، لیدزیونایتد، اورتون، هالسیتی و برنتفورد به دست آمد؛ تیمهایی که همگی از مربیانی بهره میبرند که بیش از ۱۲ ماه است سکان هدایت آنها را بر عهده دارند.
در این میان، اونای امری را میتوان به خاطر شروع کابوسوار آستونویلا در میان تغییرات فراوان و بازسازی ترکیب تیمش در تابستان امسال، تا حدی معذور دانست.
از میان مربیان جدید، تنها گاری اونیل، انزو مارسکا و ژابی آلونسو به پیروزی دست یافتند؛ پیروزیهایی که دو مورد آن در تقابل مستقیم با دیگر مربیان تازهوارد رقم خورد. آیا این موضوع درس عبرتی برای مدیران عجول و دستبهماشه خواهد بود؟
آرامش کریک بحران را مهار میکند، اما ماه عسل تمام شده است
مایکل کریک پس از انتصاب به عنوان سرمربی منچستریونایتد در ماه ژانویه، دست به هر چه میزد طلا میشد. این مربی موقت شیاطین سرخ را به سهمیه لیگ قهرمانان رساند و در این مسیر غولهای تاپسیکس را زمینگیر کرد تا در نهایت حکم دائمی سرمربیگری را دریافت کند.
دوران هدایت موقت کریک آنقدر بینقص بود که منچستریونایتد چارهای جز انتصاب دائمی او نداشت، اما اولین بازی رسمی او در قامت سرمربی قطعی با شکست فاجعهبار مقابل هالسیتی به پایان رسید. یونایتد روی ضربات ایستگاهی کاملاً آسیبپذیر نشان داد و از نظر آمادگی بدنی نیز عقبتر به نظر میرسید، اما کریک پس از سوت پایان، چهرهای کاملاً آرام از خود به نمایش گذاشت.
خونسردی کریک در فصل گذشته به کاهش حواشی سنگینی که همیشه اطراف منچستریونایتد …
