در ۱۱ اوت ۱۹۳۴ [۲۰ مرداد ۱۳۱۳]، گروهی از زندانیان فدرال که با عنوان «خطرناکترینها» دستهبندی شده بودند، به جزیره آلکاتراز رسیدند؛ صخره سنگی ۲۲ جریبی که در فاصله ۱.۵ مایلی ساحل، در خلیج سانفرانسیسکو قرار دارد. این محکومان - اولین زندانیان غیرنظامی که در این زندان جدید و فوقامنیتی نگهداری میشدند - به جمع چند ده زندانی نظامی پیوستند که از دوران استفاده از این جزیره به عنوان زندان نظامی ایالات متحده در آنجا باقی مانده بودند. آلکاتراز در زمان کاوش توسط خوان مانوئل دی آیالا، ستوان اسپانیایی، در سال ۱۷۷۵ یک پناهگاه خالی از سکنه برای پرندگان دریایی بود. او آن را «ایسلا دِ لوس آلکاترسس» (Isla de los Alcatraces) یا «جزیره پلیکانها» نامید. آلکاتراز که توسط اسپانیاییها مستحکم شده بود، در سال ۱۸۴۹ به ایالات متحده فروخته شد. در سال ۱۸۵۴، این جزیره افتخار جای دادن اولین فانوس دریایی در سواحل کالیفرنیا را داشت. از سال ۱۸۵۹، یک نیروی نظامی از ارتش ایالات متحده در آنجا مستقر شد و از سال ۱۸۶۸، آلکاتراز برای نگهداری مجرمان نظامی مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر سربازان سرکش آمریکایی، زندانیان شامل پیشاهنگان بومی سرکش، سربازان آمریکایی حاضر در جنگ فیلیپین که به نفع آرمان فیلیپینیها فرار کرده بودند، و غیرنظامیان چینی که در جریان شورش بوکسورها در برابر ارتش آمریکا مقاومت کرده بودند، میشدند. در سال ۱۹۰۷، آلکاتراز به عنوان شعبه اقیانوس آرام زندان نظامی ایالات متحده تعیین شد.
در سال ۱۹۳۴، آلکاتراز به یک زندان فدرال فوقامنیتی تبدیل شد که برای نگهداری خطرناکترین زندانیان سیستم کیفری آمریکا، بهویژه کسانی که تمایل به تلاش برای فرار داشتند، طراحی شده بود. اولین محموله زندانیان غیرنظامی در ۱۱ اوت ۱۹۳۴ [20 مرداد 1313] وارد شد. در اواخر همان ماه، محمولههای بیشتری با کشتی وارد شدند که در میان سایر محکومان، آل کاپون، گانگستر بدنام نیز حضور داشت. در سپتامبر، جورج «مسلسل» کلی، چهره برجسته دیگر جنایت سازمانیافته، نیز به آلکاتراز منتقل شد.
در دهه ۱۹۴۰، یکی از زندانیان معروف آلکاتراز رابرت استرود، معروف به «مرد پرنده آلکاتراز» بود. استرود که یک قاتل محکومشده بود، در دورانی که در حبس انفرادی زندان لونوورت در کانزاس به سر میبرد، یک پژوهش مهم درباره پرندگان …
