به گزارش خبرنگار ایلنا، حسین بخشی ولینژاد که در رویداد «نوای رحمت» روی صحنه رفته، درباره این حضور با ایلنا گفتگو کرد.
او از هنرمندان پیشکسوت و با اصالت موسیقی مقامی خراسان است.
حسین بخشی ولینژاد با اشاره به پیشینه خانوادگی خود در این هنر گفت: موسیقی و هنر بخشیگری در خون ماست و بعد از ۱۲ نسل این موسیقی به من رسیده است و اکنون فرزندان و نوههای من نیز این مسیر را ادامه میدهند.
این هنرمند که در کنار گروه سازنیه در رویداد «روایت رحمت» روی صحنه رفت، بحرطویلی را اجرا کرد که بسیار مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. او در این اجرا با دوتار نوازی و خواندن مخاطب را با خود همراه کرده بود.
او درباره شیوه روایتگری و اجرای خود با دوتار اظهار کرد: از همان ابتدا که شروع میکنم، از خداوند و نام خدا آغاز میکنم. هر کلمهای که جاری میشود، از بیان و کلام گرفته تا چشم و گوش انسان و آنچه خداوند به آدمی داده است، در این روایت بحرطویل جای دارد. از آدمیزاد و طبیعت، کوه و صحرا، شب یلدا، گل و بلبل گرفته تا قیامت، حضرت رسول (ص)، و در نهایت با صلوات به پایان میرسد.
بخشی ولینژاد افزود: امشب این روایت را خواندم؛ اگرچه متن آن کم بود و حدود دو صفحه داشت، اما در برخی اجراها همین روایت به هفت صفحه نیز میرسد. من آن را با همان سرعتی که میبینید میخوانم و این شیوهای است که با آن شناخته میشوم.
او ادامه داد: هر کسی را خداوند به یک هنر مجهز میکند و در قبال آن هنر مسئولیتی نیز بر عهده او میگذارد. اگر من توانسته باشم به اندازه خودم چیزی از دین و فرهنگمان را به مردم منتقل کنم، برایم بسیار خوب است. مردم هم گوش میدهند و در بسیاری از مراسم و برنامههایی که برای اجرا رفتهایم، واکنشهای بسیار خوبی نشان دادهاند و الحمدلله و شکر خدا، نتیجه خوب بوده است.
این هنرمند درباره چگونگی هماهنگی ریتم در اجرای موسیقی با دوتار گفت: دوتار خراسان یک ساز عرفانی است. اگر کسی بخواهد این ساز را بزند، باید حرمت آن را نگه دارد. برنامه و اجرای آن نیز احترام خاصی دارد و باید شأن این ساز حفظ شود. شاید شما این حرف را باور نکنید، اما وقتی برای اجرا میروم، ابتدا وضو میگیرم و بعد دوتار میزنم. من بدون وضو دوتار نمیزنم، چون این ساز، سازوکاری عرفانی دارد و برای آن احترام زیادی قائلم. …
