به گزارش ایلنا، اهمیت چنین ظرفیتی هنگامی روشنتر میشود که جایگاه صنعت در اقتصاد ملی را در نظر بگیریم. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد برآورد کرده است که ایجاد هر شغل در بخش تولید میتواند بیش از دو شغل دیگر در سایر بخشهای اقتصاد به وجود آورد؛ این سازمان همچنین شرکتهای صنعتی را دارنده حدود ۶۰ درصد اختراعات سبز جهان میداند.
از سوی دیگر، آمار سازمان بینالمللی سازندگان وسایل نقلیه موتوری نشان میدهد تولید خودرو ایران در سال ۲۰۲۴ همچنان در مقیاس بیش از یک میلیون دستگاه قرار داشته است. بنابراین، توان فنی و سازمانی قطعهسازان بزرگ، مستقیماً با اشتغال، ایمنی حملونقل، بهرهوری صنعتی و تابآوری اقتصادی کشور پیوند میخورد. به عنوان مثال، بررسی گزارش سال ۱۴۰۳ شرکت صنایع تولیدی کروز نشان میدهد این شرکت، دستکم از نظر مقیاس و تنوع قابلیتها، ظرفیتی فراتر از یک تأمینکننده معمولی صنعت خودرو در اختیار دارد.
این گزارش سالانه کروز، تصویری از ابعاد این بنگاه ارائه میکند: ۱۴ هزار و ۵۷ همکار، ۲۷۳ هزار و ۳۰۰ مترمربع زیربنای کارخانهای، تولید ۵۳ میلیون محصول نهایی، تنوع یکهزار و ۳۶۵ محصول و ارسال بیش از ۸۷ هزار محموله در سال ۱۴۰۳. شرکت همچنین تولید روزانه ۴.۵ میلیون قطعه نهایی و نیمهساخته و خرید ۵۰۰ میلیون قلم از تأمینکنندگان داخلی را گزارش کرده است. این ارقام، نشان میدهند کروز در سطح یک «سامانه صنعتی» فعالیت میکند؛ سامانهای که توقف یا توسعه آن میتواند بر صدها خط تولید و بنگاه همکار اثر بگذارد.
نخستین وجه توسعهای کروز، انباشت قابلیت مهندسی است. گزارش شرکت از فعالیت همزمان مراکز تحقیق و نوآوری مکانیک، مواد و الکترونیک خبر میدهد. مرکز مکانیک در طراحی و داخلیسازی دستهسیم، فیوزباکس، کانکتور، قطعات کنترل بدنه، سوئیچها، نمایشگرها، چراغ، کاکپیت دیجیتال و سیستمهای چندرسانهای مشارکت دارد و از شبیهسازی ارتعاش، خستگی و انتقال حرارت تا شناخت آلیاژها و پوششهای متالورژیکی را پوشش میدهد. این دامنه فعالیت مهم است؛ زیرا توسعه صنعتی هنگامی رخ میدهد که بنگاه از «ساخت براساس نقشه» به توان طراحی، آزمون، اصلاح و مالکیت دانش فرایند برسد.
در بخش تحقیقات الکترونیک نیز این شرکت در حوزههایی چون برقیسازی، ایمنی، آسایش، قوای محرکه، اینفوتینمنت، …
