جعفر گلابی در اعتماد نوشت: پزشکیان روشها و ایدههای مردمی خوبی دارد و کار و تلاش صادقانهاش نشان میدهد که اراده لازم برای عملی کردن برنامههایش را هم دارد. وی در زمانهای سخت و پر از چالش سکان اداره کشور را به دست گرفته و افزون بر وقوع جنگها و تنشهای خارجی با مخالفتهای گوناگون در داخل هم روبهرو است.
افراطیون او را سازشکار میدانند و گاهی تا تهدید هم پیش میبرند و برخی اصلاحطلبان وی را حل شده در مناسبات نظام میدانند و در مواردی که با فکر و نظرشان مفارقت وجود دارد از فشار و حمله دریغ نمیکنند و گاهی تلاشی آشکار بروز میدهند که خلایق از موفقیت او ناامید شوند. با این همه پزشکیان بهرغم همه دشواریهای پیچیده و سهمناک دو سال گذشته استوار ایستاده است و اهل انصاف نه تنها نمره قبولی به او میدهند، بلکه تحسینش میکنند و چه بسا در تاریخ از وی به عنوان یکی از خادمان بزرگ ایران یاد کنند.
اما وی بخواهد یا نخواهد در چند جبهه در حال جنگیدن است و تقدیر چنین رقم خورد که در یکی از بیسابقهترین شرایط کشور به میدان اندر آید و همه تعهد و توان و اعتبار و دانش و تجربه خود را در طبق اخلاص نهد. وی اکنون در غیاب رهبر شهید میکوشد تا ضمن حفظ وحدت و انسجام داخلی خصوصا در مسائل مهم جنگ و مذاکره دیدگاههای بعضا متضاد را به هم نزدیک کند و در مقابل بیگانگان بنیانی مرصوص بسازد.
کاملا روشن است که فشارها از هر سو بر او وارد میشود، فشار از ناحیه کسانی که شرایط جنگی کشور را درک نمیکنند یا نمیخواهند درک کنند. یکی از مشکلات کشور ما این است که در قوانین تمهیدات ویژهای برای زمانهای اضطراری در نظر گرفته نشده و در حال حاضر رعایت مصالح جامعه بر اساس میزان درک و شعور و تعهد افراد صورت میگیرد و قانون مدونی وجود ندارد که با اعلام شرایط اضطراری هر کس وظیفه خود را بداند و از تزاحمها و مانعتراشیها و منفعتجوییهای گروهی و شخصی جلوگیری به عمل آید.
حتی در زمینه اقتصادی مدیران دولتی دستورالعمل سختگیرانهای ندارند که هزینههای اضافه را حذف کنند و از ریخت و پاشهای …
