حشمتالله فلاحتپیشه، تحلیلگر مسائل بینالملل، در گفتگویی اظهار کرد: آمریکاییها بخش عمدهای از قطعات پازل سیاست محاصره کامل ایران تکمیل کرده بودند که آخرین آن امارات بود ولی مهمترین بخش این مساله که نقش اثرگذاری هم دارد چین است و آمریکاییها بدون همراهی چین بسیار دشوار به اهداف مورد نظرشان میرسند.
به گزارش آرمان ملی، متن کامل این گفتگو را در ادامه میخوانید؛
با سفر عاصم منیر قرمانده کل ارتش پاکستان به تهران تصور میکنید ایران و آمریکا به سمت مذاکره و بازگشت به تفاهم حرکت کنند یا روند دیگری پیش گرفته میشود؟
در گفتوگویی تحت عنوان چین آخرین روزنه دیپلماسی، گفتم که آمریکاییها بخش عمدهای از قطعات پازل سیاست محاصره کامل ایران تکمیل کرده بودند که آخرین آن امارات بود ولی مهمترین بخش این مساله که نقش اثرگذاری هم دارد چین است و آمریکاییها بدون همراهی چین بسیار دشوار به اهداف مورد نظرشان میرسند. به همین دلیل اگر تنها روزنهای برای ورود به چالش جدید باقی مانده باشد چین است؛ لذا اگر دوباره پاکستان فعال شود طبیعتا بیشتر سعی میکند که این گره را بین چین و آمریکا رفع کند. چون پاکستان کشوری است که بیش از آمریکا به چین نزدیک است و موضوع سفر عاصم منیر به تهران در این رابطه مطرح میشود. چون چین همراهی لازم را نکرده و طبیعتا آمریکاییها پذیرفتند این فرصت را به دیپلماسی بدهند.
به نظر من عاصم منیر بیش از اینکه حامل پیام مشخصی برای بازگشت به توافق اسلامآباد باشد، احتمالا حامل پیامهای تهدیدآمیز خواهد بود. یعنی به طور طبیعی آمریکاییها دنبال توافقی هستند که بخشی از امتیازهایی را که در توافق اسلامآباد به تهران دادند در توافق جدید ندهند. آنها به این نتیجه رسیدند که سیاست تحریم اقتصادی بخشی از نتایج مدنظرشان را تامین کرده و ضمن اینکه از نظر آمریکاییها کارت تنگه هرمز، کارتی نیست که کامل در اختیار ایران باشد.
به عبارتی آمریکاییها از تعلل پیش آمده بر سر کارت هرمز برای کاهش امتیازهای احتمالی استفاده کردند. حتی اگر طرفین بپذیرند که دوباره وارد میز مذاکره شوند بازگشت به توافق اسلامآباد …
