آیا مواد شیمیایی روزمره می‌توانند ویتامین D بدن را کاهش دهند؟

ویتامین D برای سلامت استخوان‌ها و عملکرد طبیعی بدن ضروری است. اما در سال‌های اخیر، پژوهشگران به موضوع دیگری هم توجه کرده اند: آیا بعضی مواد شیمیایی که در زندگی روزمره با آن‌ها مواجه می‌شویم، می‌توانند بر سطح ویتامین D بدن تاثیر بگذارند؟ 

در این میان، دو گروه از مواد بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند: «فتالات ها» و «بیسفنول A» یا BPA.  فتالات‌ها و BPA چه هستند؟ 

فتالات‌ها گروهی از مواد شیمیایی هستند که در تولید برخی پلاستیک‌ها و محصولات مختلف مصرفی استفاده می‌شوند. BPA نیز در ساخت بعضی پلاستیک‌ها و پوشش داخلی برخی قوطی‌های مواد غذایی کاربرد داشته است. 

این مواد در گروه مواد مختل کننده عملکرد غدد درون ریز قرار می‌گیرند؛ یعنی می‌توانند بر سیستم هورمونی بدن تاثیر بگذارند.  ارتباط آن‌ها با ویتامین D چیست؟ 

یک مطالعه دانشگاه میشیگان با بررسی داده‌های بیش از ۴۰۰۰ بزرگسال آمریکایی نشان داد که سطح بالاتر برخی متابولیت‌های فتالات با سطح پایین‌تر ویتامین D ارتباط دارد. در زنان نیز بین سطح بالاتر BPA و کاهش سطح ویتامین D ارتباط مشاهده شد. 

پژوهش‌های جدیدتر نیز همچنان ارتباط میان برخی فتالات‌ها و سطح پایین‌تر ویتامین D را گزارش کرده اند. با این حال، بیشتر این مطالعات مشاهده‌ای هستند و نمی‌توانند ثابت کنند که این مواد شیمیایی مستقیما باعث کمبود ویتامین D می‌شوند. 

بنابراین بهتر است به جای اینکه بگوییم «فتالات‌ها و BPA ویتامین D را از بین می‌برند»، بگوییم: برخی مطالعات، ارتباط میان مواجهه بیشتر با این مواد و سطح پایین‌تر ویتامین D را نشان داده اند.  چطور تماس با این مواد را کمتر کنیم؟ 

قرار گرفتن در معرض این مواد به طور کامل اجتناب‌پذیر نیست، اما چند اقدام ساده می‌تواند میزان تماس با برخی از آن‌ها را کاهش دهد: 

غذای تازه را بیشتر جایگزین …