چهارشنبه، امروز، قرار است جلسه اعضای هیئترئیسه فدراسیون فوتبال، با امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی ایران در جام جهانی، برگزار شود. عنوان جلسه شنیدن برنامههای قلعهنویی است ولی ظاهرا این موضوعی فرمالیته است و از پیش، تصمیم تمدید قرارداد قلعهنویی تا جام ملتهای آسیا گرفته شده است. در واقع برخلاف ژست اولیه که اعضای هیئترئیسه گرفته مبنی برآنکه قرار نیست چشم و گوش بسته دستور تمدید قرارداد امیر را امضا کنند، چنین تصمیمی گرفته شده و فقط شرط و شروطی برای قلعهنویی درنظر گرفتهاند که انتظار میرود، آنها را بپذیرد.
پس، در نگاه کلی، جلسه روز چهارشنبه، جلسهای برای استماع برنامههای امیر قلعهنویی نخواهد بود و بیشتر رایزنی برای تمدید قرارداد او تا پایان جام ملتها و یا بیشتر از آن است. با این حال، اگر یکی دو نفر از اعضای هیئترئیسه هم طرحی برای شنیدن برنامههای قلعهنویی داشته باشند، انتظاری بیفایده است؛ امیر چه حرف و برنامه تازهای دارد که بخواهد با استناد به آن، همگی را همراه خود کند؟
کدام وعده محقق شد؟
امیر قلعهنویی 4 سالی میشود سکان هدایت فنی تیم ملی فوتبال ایران را به دست گرفته. در این سالها به لحاظ فنی، تیم ملی رشدی نداشته و سراشیبی سقوطش مشهود است. عجیب آنکه پدیدهای هم معرفی نشده و میانگین سنی این تیم به قدری بالا رفته که رکوردهای متعددی هم شکسته است. وعدههایی مبنی بر طرح و برنامهریزی برای تعطیلی کشور که حاصل از نتایج خوب تیم ملی باشد هم سر داده شده که مجالی برای محقق شدنش فراهم نشد.
پس، قلعهنویی نه به لحاظ فنی توانسته تیم ملی را تکانی دهد و به رشد وادارد و نه حتی توانسته نتیجه و دستاوردی داشته باشد. اوج کاری که کرده کسب 3 امتیاز در مرحله گروهی جام جهانی 48 تیمی است که پیش از او ایران در جام جهانی 32 تیمی در مرحله گروهی سابقه گرفتن 4 امتیاز را داشته. از این حیث هم قلعهنویی ادعایی نمیتواند داشته باشد. به غیر از این، شاید همان وعدههای تکراری بتواند در برنامههای امیر گنجانده شود؛ برنامههایی که هیچ تضمینی برای عملی شدنش نیست.
فوتبال هجومی
شاید …
