امیر جدیدی چگونه به یک ستاره تبدیل شد؟

به گزارش فرارو، خبر تازه این روزهای او حضور در سریال «داش‌آکل» به کارگردانی حمید نعمت‌الله است. این سریال  اقتباسی از جهان صادق هدایت که قرار است جدیدی در آن نقشی را بازی کند که پیش‌تر بهروز وثوقی، اسطوره‌ی چند نسل از سینمای ایران در آن ایفای نقش کرده بود. از زمین تنیس تا پشت دوربین

پیش از آنکه نامش با سینما گره بخورد، امیر جدیدی -متولد خرداد ۱۳۶۳ در تهران، مسیر متفاوتی را طی می‌کرد. تحصیل در مهندسی صنایع و گرفتن مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار، کنار سال‌ها تمرین حرفه‌ای تنیس، پیش‌زمینه‌ای ساخت که کمتر بازیگری در نسل او آن را تجربه کرده. همان انضباط ورزشی، بعدها در فیزیک و کنترل بدنی‌اش روی پرده بازتاب پیدا کرد. این مهارت در نقش‌های اکشن و پرتنش کارنامه‌اش، امضای او شد.

جدیدی فعالیت حرفه‌ای‌اش را با «آفریقا» هومن سیدی آغاز کرد، همکاری‌ای که بعدها در «سیزده» هم تکرار شد.

از آن پس، جدیدی آگاهانه از تکرار فاصله گرفت: «رخ دیوانه»، «من» و «اژدها وارد می‌شود» را برگزید، پروژه‌هایی با فضا و شخصیت‌هایی کاملاً متفاوت که ثابت کرد قرار نیست در یک قالب باقی بماند. سالی که همه‌چیز را عوض کرد

سال 1396 نقطه‌ی عطف کارنامه‌ی اوست. در همان سال، جدیدی هم‌زمان در «عرق سرد» ساخته‌ی سهیل بیرقی و «تنگه ابوقریب» به کارگردانی بهرام توکلی ظاهر شد. دو نقش که از نظر جنس و فضا در دو قطب متضاد قرار داشتند. یکی، درامی جنگی با فشار فیزیکی سنگین.

 دیگری، روایتی از مناسبات شخصی و قدرت در دل جامعه. حاصل این دوگانگی، دو سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم فجر برای هر دو اثر در یک دوره بود؛ اتفاقی که کمتر بازیگری تجربه‌اش کرده. از «روز صفر» تا «قهرمان» فرهادی

در «روز صفر» ساخته‌ی سعید ملکان نیز جدیدی در روایتی امنیتی از دستگیری عبدالمالک ریگی، بار دیگر توانایی فیزیکی و حضور قدرتمندش را به رخ کشید و جایگاهش را در میان بازیگران نسل جدید ایران تثبیت کرد.

اما نقطه‌ی اوج، سال ۲۰۲۱ و بازی در «قهرمان» اصغر فرهادی بود. در نقش رحیم، مردی گرفتار میان امید به رهایی، فشار اجتماعی و انتخاب‌های اخلاقی دشوار. جدیدی توانست کاراکتری بسازد که مرز میان همدلی و قضاوت مخاطب را مدام جابه‌جا می‌کرد. فیلم در جشنواره کن جایزه بزرگ هیئت داوران را گرفت و بازی جدیدی برایش جایزه‌ای از جشنواره فیلم پالم اسپرینگز به همراه آورد.

مهارت جدیدی به بازیگری روی پرده محدود نیست. در سال ۱۴۰۱ در نمایش «۳۰۰» هم بازی کرد و هم کارگردانی اثر را برعهده گرفت. همان سال، دعوت‌نامه‌ی عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا نیز به نامش رسید، نشانه‌ای روشن از میزان توجهی که مسیر حرفه‌ای‌اش در سطح بین‌المللی جلب کرده است.

آنچه پرونده‌ی جدیدی را از بسیاری هم‌نسلانش متمایز می‌کند، فاصله‌ای است که آگاهانه از حاشیه‌های مرسوم ستاره‌سازی گرفته. در دورانی که حضور روزمره در فضای مجازی به بخشی جدایی‌ناپذیر از برند شخصی بازیگران تبدیل شده، رد او در فضای عمومی کم‌رنگ و پراکنده است.

اکنون، در آستانه‌ی ایفای نقشی که با خاطرات بخش زیادی از مردم ایران گره خورده، جدیدی آزمونی جدی‌تر از همیشه پیش رو دارد. اگر «داش‌آکل» به سرانجام برسد، شاید نه‌فقط سرنوشت یک سریال، که موقعیت آینده‌ی خود او نیز برای همیشه تغییر کند. فیلم‌های سینمایی امیر جدیدی فیلم سینمایی «آفریقا» به کارگردانی هومن سیدی

  فیلم سینمایی «سیزده» به کارگردانی هومن سیدی

فیلم سینمایی «پایان خدمت» به کارگردانی حمید زرگرنژاد

  فیلم سینمایی «رخ دیوانه» به کارگردانی ابوالحسن داوودی

  فیلم سینمایی «من» به کارگردانی سهیل بیرقی

  فیلم سینمایی «اژدها وارد می‌شود!» به کارگردانی مانی حقیقی

فیلم سینمایی «قاتل اهلی» به کارگردانی مسعود کیمیایی

فیلم سینمایی «عرق سرد» به کارگردانی سهیل بیرقی

فیلم سینمایی «تنگه ابوقریب» به کارگردانی بهرام توکلی

  فیلم سینمایی «قانون مورفی» به کارگردانی رامبد جوان

  فیلم سینمایی «لتیان» به کارگردانی علی تیموری

فیلم سینمایی «روز صفر» به کارگردانی سعید ملکان

فیلم سینمایی «بیداد» به کارگردانی سهیل بیرقی