فرارو- از کلیمْت و پیکاسو تا پولاک، وارهول و باسکیا، مجموعهای از هنرمندان مدرن و معاصر اکنون بخش عمده گرانترین معاملات بازار هنر را در اختیار دارند؛ اما دلیل این قیمتهای نجومی فقط کیفیت هنری آثار نیست.
به گزارش فرارو به نقل از فایننشال تایمز، تابلوی «آدل بلوخ-باوئر ۱» اثر گوستاو کلیمت، مشهور به «بانوی طلایی»، همچنان در بالای پلکان باشکوه گالری نویه نیویورک به نمایش گذاشته میشود، اما از سال ۲۰۲۸ و پس از انتقال مجموعه کامل رونالد لودر به موزه متروپولیتن، مالکیت آن نیز به این موزه منتقل خواهد شد.
مسیر این تابلو تا رسیدن به جایگاه امروزی، داستانی قابلتوجه دارد. لودر در سال ۲۰۰۶ برای خرید آن ۱۳۵ میلیون دلار پرداخت کرد؛ مبلغی که در آن زمان رکورد جهانی قیمت یک نقاشی بود. اما کلیمت در آن دوره هنوز جایگاه امروزی خود را نداشت. حتی کتابهای تأثیرگذاری مانند «داستان هنر» اثر ارنست گامبریچ و «شوک نو» نوشته رابرت هیوز نامی از او نیاورده بودند. در آمریکا و بریتانیا نیز نمایشگاه جامعی از آثار او برگزار نشده بود و هنر اتریش و آلمان در مقایسه با هنر پاریس کمتر مورد توجه قرار میگرفت.
اما پول، سلسلهمراتب سنتی بازار هنر را تغییر داد. پس از فروش «آدل»، ارزش آثار کلیمت بهشدت افزایش یافت و از سال ۲۰۰۶ تاکنون، شش اثر او با قیمتهایی بیش از ۱۰۰ میلیون دلار معامله شدهاند. سال گذشته نیز «پرتره الیزابت لدرر» با قیمت ۲۳۶ میلیون دلار فروخته شد.
اهمیت «آدل» فقط به کلیمت محدود نبود. در همان سال، دو معامله خصوصی دیگر نیز نشان دادند نقاشیهای قرن بیستم به تدریج به غنیمتهای جدید ثروتمندان تبدیل شدهاند: «زن سوم» اثر ویلم دکونینگ به قیمت ۱۳۷ میلیون دلار و «شماره ۵، ۱۹۴۸» اثر جکسون پولاک به قیمت ۱۴۰ میلیون دلار فروخته شدند.
پیش از آن، استادان قدیم و سپس ونگوگ بر گرانترین بخش بازار هنر تسلط داشتند. سالواتور موندی همچنان گرانترین نقاشی فروختهشده جهان است، هرچند برخی کارشناسان موزه متروپولیتن و موزه پرادو معتقدند این اثر کاملاً کار دست لئوناردو داوینچی …
