برای ساختن تیمی تازه و البته محقق کردن رویای قهرمانی، علاوه بر ابزار، شجاعت هم نیاز است. این ماجرایی است که میتوان درباره پرسپولیسِ این روزهای مهدی تارتار، با مصداق دربارهاش صحبت کرد. او تازه از راه رسیده، پرسپولیس محبوبش را به آغوش کشیده، پوستاندازی را استارت زده و آهستهآهسته به سوی جوانگرایی گام برمیدارد. تا به اینجا همه چیز ایدهآل پیش میرود؛ تارتار با پرسپولیس درخشان استارت زد و 2 برد شیرین بهدست آورد. 6 امتیاز برای تیم و مجموعهای جدید، قدم زدن روی ابرهاست. با این وجود، تفاوتها درست زمانی رقم میخورد که ابزار با شجاعت همراه شود. اینجا دقیقا میتوان دست روی نقطه ضعفی گذاشت که میتواند دلایل متعددی داشته باشد.
پرسپولیس شجاع نبود
پرسپولیس در حساسترین بازی هفته سوم رقابتهای لیگ برتر، در تبریز، به مصاف تراکتور رفت؛ یک دیدار 6 امتیازی که با توجه به پیشینه چنین رقابتی، میشد حساسیتهایش را حدس زد. با این وجود، اگر هدف، قهرمانی یا ترسیم رویایی مشابه است، باید برای رسیدن به پیروزی تلاش بیشتری کرد. پرسپولیس در تبریز، تیم حریصی که به نظر میرسید مهدی تارتار در پی ساختنش است، نشان نداد. همین عدم جسارت، خیلی زود این تیم را در همین هفتههای نخست لیگ برتر تنبیه کرد. مشخص نیست چه بلایی بر سر پرسپولیس جسور و شجاع آمد که در هفته دوم با یک بازی سیال و روان، با نمایشی درخور، در تهران استقلال خوزستان را 4 تایی کرد و نوید تیمی متفاوت به هواداران داد. با این حال، در تبریز، خبری از پرسپولیس جسور نبود؛ گویی تارتار شجاعتش را در تهران جا گذاشته و مسافر تبریز شده بود. البته که نه میتوان بازی خارج از خانه را با بازی …
