یکی از مهمترین اصول حکمرانی کارآمد «گردش نخبگان» و ایجاد فرصت برای حضور نیروهای جدید در عرصههای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است. پویایی علوم انسانی، سیاست و مدیریت ایجاب میکند که مسئولیتها برای مدت طولانی در اختیار یک گروه محدود از افراد باقی نماند؛ زیرا تداوم حضور مدیران و سیاستمداران در سطوح کلان، میتواند مانعی برای ورود ایدههای نو، رویکردهای تازه و شیوههای نوین تصمیمگیری باشد.
در هر کشوری، تجربه مدیران باسابقه ارزشمند است، اما تجربه زمانی بیشترین اثر را خواهد داشت که در کنار آن، امکان حضور نسلهای جدید، متخصص و خلاق نیز فراهم باشد. اگر مسئولان برای چندین دهه صرفاً میان سمتهای مختلف جابهجا شوند و فرصت کافی برای ورود نیروهای تازه فراهم نشود، به تدریج پویایی نظام تصمیمسازی کاهش یافته و احتمال شکلگیری رکود، ایستایی و تکرار سیاستهای گذشته افزایش مییابد. این مسئله میتواند در حل مسائل پیچیده اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی نیز اثر منفی بگذارد.
برای نمونه، در کشورهایی مانند بریتانیا، طی چند سال چندین نخستوزیر تغییر کردهاند. صرفنظر از ارزیابی عملکرد هر یک از آنها، این جابهجاییها نشان میدهد که تغییر مدیران و مسئولان، بخشی طبیعی از فرآیند حکمرانی و پاسخگویی است و میتواند …
