فرارو- ماجرای نه گفتن مجلس به جبلی دهانبهدهان میچرخد؛ آن هم درست ۴۰ روز مانده به پایان دوره ریاست او بر سازمان صداوسیما. البته انتخاب رئیس این سازمان در گرو رای نمایندگان مجلس نیست و طبق قانون، رئیس صداوسیما با حکم رهبر انقلاب منصوب میشود. اما تحرکات پارلمانی اخیر بار رسانهای سنگینی پیدا کرده است.
به گزارش فرارو، طی روزهای گذشته، تلاشهای گستردهای از سوی معاونت امور مجلس صداوسیما برای رایزنی و جلب حمایت وکلای ملت کلید خورد تا شاید بتواند مانع از تشدید انتقادات نسبت به عملکرد مدیریتی این رسانه شود.
نتیجه این تلاش اما قابل توجه است: از مجموع ۲۸۵ نماینده مجلس، تنها ۷۴ نفر بیانیه حمایت از عملکرد صداوسیما را امضا کردند یعنی حدود ۲۶ درصد نمایندگان. این در حالی است که برای جمعآوری این امضاها سه هفته تلاش شده بود.
حالا پرسش این است که چرا اکثریت نمایندگان حاضر نشدند پای بیانیه حمایت از صداوسیما را امضا کنند؟ و مهمتر از آن، اگر جبلی دیگر گزینه ادامه ریاست بر صداوسیما نباشد، رئیس بعدی چگونه میتواند اعتبار این سازمان نزد افکار عمومی را بازسازی کند؟ صداوسیما مطالبات کل ملت ایران را نمایندگی نکرد
محمدعلی الستی، جامعهشناس ارتباطات و استاد دانشگاه، در پاسخ به این سوالات به فرارو میگوید: «صداوسیما عموما تحت سلطه یک جناح خاص بوده و مطالبات کل مردم ایران را نمایندگی نمیکرده است؛ یعنی هیچوقت صداوسیما نماینده کل ملت نبوده و نمیتوانسته به معنای واقعی کلمه رسانه ملی محسوب شود.» شلیک صداوسیما به دموکراسی امنیت ملی را به خطر میاندازد
او میافزاید: «شاید اگر خیلیها به طنز نام دیگری میگفتند، برگرفته از همین ویژگی و احساسی بود که نسبت به آن وجود داشت. اما در سالهای اخیر، این جناحی بودن و تعلق داشتن به یک اقلیت خاص در صداوسیما بسیار پررنگتر شده شده است. «این سطح از تکصدایی و دوقطبیسازی بستر چالشهای جدی اجتماعی است، چراکه میتواند همگرایی و وفاق ملی را مخدوش ساخته و به شکافها دامن بزند؛ وضعیتی که حتی میتواند تبعاتی مستقیم برای انسجام …
