فرارو- استفان والت، استاد روابط بینالملل دانشگاه هاروارد و نظریهپرداز رئالیسم تدافعی
به گزارش فرارو به نقل از نشریه فارن پالیسی، اگر آمریکایی باشید، احتمالاً از اینکه کشورتان پیدرپی در جنگها شکست میخورد، به ستوه آمدهاید. من که چنین حسی دارم. شاید شما هم این پرسش را از خود بپرسید: «چرا این چرخه مدام تکرار میشود؟»
این مسئله معمایی جذاب و در عین حال دلسردکننده است. ایالات متحده دهههاست که با فاصلهای چشمگیر، قدرتمندترین کشور جهان به شمار میرود و ارتشی دارد که بودجه و توانمندیهای خام آن با هیچ قدرت دیگری قابل مقایسه نیست؛ بااینحال، کارنامه این کشور در جنگهای معاصر، عمدتاً کارنامهای از شکست بوده است. از ویتنام تا ایران؛ زنجیره شکستهای آمریکا
جنگ کنونی با ایران نیز در همین چارچوب قرار میگیرد؛ جنگی که تاکنون به هیچیک از اهداف اعلامشده دولت ترامپ دست نیافته است و احتمالاً در نهایت، ایران را در موقعیتی راهبردی بهمراتب قدرتمندتر از گذشته قرار خواهد داد.
فهرست جنگها را مرور کنید. جنگ کره به بنبست و نتیجهای مساوی انجامید که بعداً بیشتر درباره آن صحبت خواهم کرد. جنگ ویتنام شکستی آشکار بود؛ همانطور که جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ و «جنگ بیپایان» افغانستان نیز با شکست همراه شدند. جنگ کوزوو در سال ۱۹۹۹ نیز بهسختی میتواند یک پیروزی به شمار رود؛ زیرا صربستان در پایان جنگ، شرایط بهتری به دست آورد تا آنچه پیش از آغاز درگیری به آن پیشنهاد شده بود.
اگر اشغال جزیره کوچک گرنادا در سال ۱۹۸۳ را در این فهرست حساب نکنیم، تنها پیروزی روشن آمریکا در تمام این دههها، جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ بوده است. بله، میدانم چه میگویید: آمریکا و متحدانش در جنگ سرد «پیروز» شدند. اما همین مورد نیز استثنایی است که قاعده را تأیید میکند؛ زیرا آن «جنگ» هرگز به رویارویی مستقیم نظامی میان آمریکا و اتحاد شوروی منجر نشد. پس چرا آمریکا تا این اندازه عملکرد ضعیفی داشته است؟
مسلماً مشکل، کمبود پول نیست. بودجه دفاعی آمریکا عظیم است و کنگره نیز هر زمان …
