فرارو - وضعیت نیمکت تیم ملی ایران برای جام ملتهای آسیا 2027 که قرار است چندماه دیگر به میزبانی عربستان برگزار شود، هنوز مشخص نیست؛ البته این نامشخصی به آن معنی نیست که امیر قلعهنویی از کار برکنارشده و قرار است سرمربی جدیدی جایش را بگیرد؛ بلکه بیشتر به آن معنی است که قلعهنویی به همراه چه کسی قرار است این نیمکت را اداره کند.
به گزارش فرارو، این پرسشها بعد از کسب نتایج معمولی تیم ملی ایران در جام جهانی 48 تیمی حاصل شد؛ جایی که قلعهنویی و تیم همراهش، وعده صعود دو مرحلهای در این جام را داده ولی از همان مرحله گروهی هم نتوانستند صعود کنند. پس از آن، اگرچه فدراسیون و اعضای کادرفنی تیم ملی در پی «دستاوردسازی» از این نتایج بوده و حتی نمایش استقبال از این تیم در فرودگاه را هم به راه انداختند ولی این موضوع موجب نشد افکار عمومی قانع شود. به این ترتیب، هیئترئیسه که پیش از این هم پی برده چندان نقشی در انتخاب سرمربی تیم ملی ندارد، با رد ادعای اولیه تاج مبنی بر تمدید قرارداد قلعهنویی تا پایان جام ملتها، خبر داد باید جلسهای حضوری با سرمربی تیم ملی داشته باشد. قرارداد قلعهنویی تمام است
اعضای هیئترئیسه فدراسیون فوتبال، چندان دخل و تصرفی در انتخاب سرمربی تیم ملی ندارند؛ دستکم این موضوع در سالهای اخیر هویدا شده. معمولا مهدی تاج به عنوان رئیس دست به کار میشود و بقیه هم چشم و گوش بسته، انتخاب او را تایید میکنند. از این رو، میشد حدس زد زمانی که تاج گفته بود قلعهنویی در جام ملتهای 2027 هم سرمربی ایران است، هیئترئیسه قدرتی برای مخالفت کردن نداشته باشد. ماجرا وقتی جالبتر میشود که بدانیم قرارداد قلعهنویی با تیم ملی ایران اول مردادماه به طور رسمی به پایان رسیده و حالا اگر قرار باشد این سرمربی دوباره روی نیمکت تیم ملی بنشیند، باید قرارداد جدیدی منعقد کند. اینجا تعدادی از اعضای هیئترئیسه برای اینکه «خودی» نشان دهند خواستار توضیحات قلعهنویی در جلسهای رودررو شدهاند تا درباره تمدید قرارداد این سرمربی تصمیم بگیرند. در واقع آنها به خوبی میدانند توانی برای مخالفت با تصمیم از قبل گرفته مهدی تاج ندارند؛ اما با این حال گفتهاند در پی شنیدن برنامه قلعهنویی برای تیم ملی هستند. از قلعهنویی میخواهید چه چیزی بشنوید؟
عجیب است؛ امیر قلعهنویی 4 سال است سرمربی تیم ملی ایران است و هنوز اعضای هیئترئیسه میخواهند توضیحات او را بشنوند. واقعیت اما عیان است؛ قلعهنویی وعدههایش را پیش از این داده و جالب آنکه به هیچکدام از آنها عمل نکرده است. او با انتقاد از سبک تدافعی تیم ملی، وعده ارائه بازی هجومی و تماشاگرپسند را داد. سپس از این گفت که تیم ملی مسن شده و باید جوانگرایی صورت دهد. پس از آن، داستان تغییر نسل در تیم ملی را جار زد. بعدتر هم از این گفت که تیم ملی را در جام جهانی دو مرحله بالاتر میبرد و کاری میکند تا کشور بابت نتایج این تیم یک هفته تعطیل شود! اکنون مرور این وعدهها تکراری؛ نتایجش اما وحشتناک است: او به هیچ یک از وعدههایی که برای نشستن روی نیمکت تیم ملی ایران داد، عمل نکرد. ایران دومین تیم پیر جام جهانی بود، پیرترین ترکیب تاریخ ادوار جام جهانی را به زمین فرستاد، از همان مرحله گروهی حذف شد و نمایش محتاطانهاش در بازیهای انتخابی و البته جام جهانی، نشان از آن داشت که خبری از بازی تماشاگرپسند و هجومی هم نیست. حالا پرسش اصلی متوجه اعضای هیئترئیسه است: آیا آنها دلشان برای شنیدن وعدههای پوچ تنگ شده است؟ موضوع شاید مهمتر از این حرفها هم باشد؛ وقتی تاج تصمیمش را برای ادامه همکاری با قلعهنویی گرفته و بازی را قبل از شروع به پایان برده، نمایش هیئترئیسه قرار است چه کسی را قانع میکند؟
