فرارو- آنتونی هاپکینز آن تصویرِ بهیادماندنیِ فیلم «سکوت برهها» که او را به چهرهای مشهور و محبوب تبدیل کرد، کنار میگذارد تا مسیر شغلی دیگری را به عنوان آهنگساز به نمایش بگذارد.
به گزارش فرارو به نقل از انپیآر، هاپکینز در این ماه و در ۸۸ سالگی، نخستین آلبوم خود را که شامل قطعات ارکسترالِ ساختهشده در طول شش دهه است، منتشر کرد. ملودیهای این آلبوم روان و خوشآهنگ هستند و طیفی از تمهای گیرا تا تنظیمهایی از نغمههای محلی زادگاهش، ولز، را در بر میگیرند.
او به «آ. مارتینز»، مجری برنامه «مورنینگ ادیشن» (Morning Edition)، گفت: اگر مردم آن را دوست نداشته باشند، خب، به درک. به نظرم این کار شبیه بازیگری است… نمیتوانی با این امید روی صحنه بروی که تماشاگران دوستت داشته باشند. یا دوستت دارند یا از تو متنفرند. پس با خودت میگویی: بسیار خب، این مشکلِ خودشان است. فقط انجامش بده.
هاپکینز میگوید اگر انضباط لازم برای مطالعه جدی موسیقی را داشت، این همان مسیری بود که انتخاب میکرد.
او در حالی که به یاد میآورد موسیقی از دوران کودکی بخشی از زندگیاش بوده است، افزود: من تکنیک لازم را نداشتم. بیطاقت بودم. میخواستم بیوقفه (پیانو) بنوازم. از آنجا که خوشبختانه هرگز واقعاً تکنیک یا تئوری موسیقی را عمیقاً درک نکردم، آزاد و رها هستم.
آلبوم «زندگی یک رویاست» در لندن با رهبری گوستاوو دودامل، رهبر ارکستر ونزوئلایی، به رهبری ارکستر فیلارمونیک لندن ضبط شد. گروه کر باخ که امسال صد و پنجاهمین سالگرد تأسیس خود را جشن میگیرد، در کنار خوانندگان کلیسای جامع وینچستر و تکنوازانی مانند گرگوریو نیتو، نوازنده ویولنسل ونزوئلایی، و سرجیو تیمپو، پیانیست آرژانتینی، در این آلبوم حضور دارند.
بسیاری از قطعات، یادگاریهای نوستالژیک از دورههایی از زندگی هاپکینز هستند، مانند «۱۹۴۷: سوئیت برای ارکستر»، که او آن را «ادای احترام» به دوران کودکیاش در شهر مارگام در ولز نامید. …













