فرارو- اخیرا قسمت چهارم سریال «اعتراف میکنم» از شبکه نمایش خانگی منتشر شده است و مهمترین نکته آن حضور حامد بهداد و نقشی است که در ایجاد تنش و پیشبرد داستان بر عهده دارد.
به گزارش فرارو، قسمت چهارم با بیشتر بر فضای محدود، گفتوگو و مواجهه شخصیتها، تلاش میکند تنش را از دل روابط و رازهای پنهان بیرون بکشد.
انتخاب فضای محدود و تکلوکیشن، در کنار حذف تقریبا کامل اکشن، تصمیمی قابل توجه است. سازندگان میخواهند تعلیق را نه از طریق تعقیبوگریز و حادثه، بلکه از دل دیالوگها، نگاهها و بازی بازیگران بسازند. ایده جذاب است، اما قسمتهای پخش شده نشان میدهد که فاصله میان ایده و اجرای آن هنوز یکی از ضعفهای اساسی سریال است.
سریال «اعتراف میکنم» تا حد زیادی روی حضور بازیگران مهمان حساب باز کرده است. دراین روش در صورت پرداخت درست شخصیتها میتواند به یکی از نقاط قوت اثر تبدیل شود. با این حال، شخصیت زمانی جذاب و پیچیده به نظر میرسد که رفتار، انگیزه و تناقضهایش از دل فیلمنامه بیرون آمده باشد نه اینکه صرفا حضور یک بازیگر شناختهشده به آن عمق ببخشد.
در قسمت چهارم این مرز همیشه روشن نیست و گاهی به نظر میرسد بازیگر باید چیزی را به شخصیت اضافه کند که فیلمنامه بهتنهایی برای آن ساخته نشده است. کاراکترهای مصنوعی و تعلیق در روایت
در عین حال شخصیت هکر دختر کاراکتری است که قرار است فضای مدرن و متفاوت سریال را تقویت کند اما در اجرا بیش از آنکه یک شخصیت باورپذیر باشد، شبیه ابزاری برای پیش بردن داستان است. نتیجه شخصیتی است که پیچیده به نظر میرسد بدون آنکه پیچیدگی او به شکل طبیعی از روایت به دست آمده باشد.
محدودیت لوکیشن نیز شمشیری دولبه است. یک فضای ثابت میتواند درام را فشردهتر و تنش را بیشتر کند، اما در چنین شرایطی فیلمنامه باید به مراتب دقیقتر باشد. وقتی اکشن کنار گذاشته شده تمام بار روایت روی دیالوگ، میزانسن، سکوت و بازی بازیگران قرار میگیرد. سریال «اعتراف میکنم» در قسمت چهارم …
