جنگنده نسل ششمی که قرار است مرکز یک شبکه رزمی هوایی باشد

فرارو - جنگنده آینده این سه کشور قرار نیست صرفاً یک هواپیمای سریع‌تر یا قدرتمندتر باشد، بلکه قرار است به مرکز یک شبکه رزمی گسترده تبدیل شود.

به گزارش فرارو به نقل از رویترز، در معماری GCAP، هواپیمای سرنشین‌دار می‌تواند با هواپیماهای بدون سرنشین، ماهواره‌ها، سامانه‌های زمینی، دیگر هواپیماها و انواع حسگرها ارتباط برقرار کند و اطلاعات میدان نبرد را با آنها به اشتراک بگذارد. یکی از اجزای مهم این طرح، پهپادهای همراه یا «Collaborative Combat Aircraft» است. این هواپیماهای بدون سرنشین می‌توانند در کنار جنگنده پرواز کنند و برای مأموریت‌هایی مانند شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات، جنگ الکترونیک یا حمل سلاح به کار گرفته شوند.   این رویکرد می‌تواند ساختار سنتی قدرت رزمی یک جنگنده را تغییر دهد. در هواپیماهای رزمی متعارف، بخش عمده قابلیت‌های رزمی درون خود جنگنده قرار دارد، اما در معماری GCAP بخشی از توانایی‌ها می‌تواند در سامانه‌های مختلف خارج از هواپیما قرار داشته باشد و از طریق شبکه در اختیار جنگنده قرار گیرد.   هوش مصنوعی در قلب معماری GCAP   پردازش سریع داده‌ها و هوش مصنوعی نیز از عناصر مهم این معماری به شمار می‌روند. جنگنده نسل ششم باید بتواند حجم عظیمی از داده‌های دریافت‌شده از حسگرهای مختلف را پردازش کرده و تصویری یکپارچه از میدان نبرد در اختیار خلبان قرار دهد.   در چنین محیطی، چالش خلبان تنها شناسایی هواپیمای دشمن نیست. تعداد زیادی حسگر، هواپیما، موشک و سامانه جنگ الکترونیک ممکن است به‌طور هم‌زمان فعال باشند؛ بنابراین توانایی جمع‌آوری، ترکیب، تحلیل و اولویت‌بندی …