رویداد۲۴ | فرید زکریا در یادداشتی در واشنگتن پست نوشت: هفته گذشته، یک زلزله کوچک ژئوپلیتیکی خاورمیانه را لرزاند. عربستان سعودی و ترکیه ــ دو کشوری که در بخش زیادی از دهه گذشته آشکارا با یکدیگر خصومت داشتهاند ــ متعهد شدند در صورت حمله به یکی، دیگری وارد جنگ شود. این دو کشور همراه با پاکستان «توافق دفاع مشترک مکه» را امضا کردند؛ توافقی شبیه سازوکار ناتو که میگوید حمله به یکی، حمله به همه تلقی خواهد شد.
پاکستان و عربستان سعودی از مدتها پیش روابط امنیتی نزدیکی داشتهاند. اما عربستان و ترکیه رقبای سرسخت منطقهای بودهاند و بر سر قطر، مصر، اخوانالمسلمین و مهمتر از همه قتل جمال خاشقجی در استانبول با یکدیگر اختلاف داشتهاند؛ قتلی که رجب طیب اردوغان، رهبر ترکیه، عملاً محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی، را مسئول آن دانسته بود.
پس چه چیزی آنها را به هم نزدیک کرده است؟ دونالد ترامپ؛ یا دقیقتر، کاهش اعتماد این دو کشور به او و حرفهایش.
جنگ ایران نمونهای تمامعیار از چگونگی به باد دادن اعتبار است. به یاد بیاورید که عربستان سعودی و قطر تنها سال گذشته از ترامپ تضمینهای امنیتی دریافت کردند. اما اعتبار حرف ترامپ نزد همتایان خارجیاش تقریباً همانقدر است که نزد بانکداران نیویورکیاش بود.
او بارها اعلام کرده که توافق با تهران فقط چند روز با نهایی شدن فاصله دارد. تا اواسط ژوئن، یک شمارش نشان میداد ترامپ دستکم ۳۸ بار گفته بود توافق نزدیک است یا ایران بهشدت خواهان توافق است. با این حال، همین هفته یک منبع ایرانی به رویترز گفت مذاکرات «مطلقاً هیچ پیشرفتی» نداشته است.
جهان یاد گرفته اظهارات ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشال را آمیزهای از واقعیت و خیال بداند؛ چیزی شبیه برخی ویدئوهای تولیدشده با هوش مصنوعی که خودش منتشر میکند.
همین الگو در اروپا هم دیده میشود.
در ماه مه، پنتاگون اعلام کرد ۵ هزار نیروی آمریکایی از آلمان خارج خواهند شد و ترامپ نیز گفت کاهشهای بیشتری در راه است. سپس پنتاگون استقرار برنامهریزیشده حدود ۴ هزار نیروی نظامی در لهستان را لغو کرد. چند روز بعد، ترامپ اعلام کرد ۵ هزار نیروی اضافی به لهستان اعزام خواهند شد.
گاهی او تهدید میکند که از اروپا در برابر روسیه دفاع نخواهد کرد و گاهی میگوید چنین کاری خواهد کرد. تصور …
