رویداد۲۴ | مازیار وکیلی: بیرقی کارش را از نوجوان و با نوشتن داستان کوتاه برای مجلات آغاز کرد. او حتی در ۱۶ سالگی فیلمنامهای نوشت که مورد توجه یکی از کارگردانان سینمای ایران هم قرار گرفت تا ساخته شود؛ اما تمایل بیرقی برای کارگردانی فیلمنامههای خودش باعث شد تا این قرار به هم بخورد.
بیرقی از ۱۸ سالگی وارد عرصه فیلمسازی فیلم کوتاه شد. اولین فیلم کوتاهش را براساس یکی از داستانهای کوتاه خودش ساخت. علاقه او به سینما باعث شد تا تحصیل در رشته مهندسی صنایع را رها کند و از سال ۱۳۸۴ وارد عرصه دستیاری کارگردانی شود. او در این مدت با کارگردانانی نظیر واروژ کریممسیحی، رسول صدرعاملی، حسن فتحی، عبدالرضا کاهانی و بهرام توکلی همکاری کرد.
از دیگر فعالیتهای بیرقی کارگردانی نمایش «چاله» براساس یکی از نوشتههای خودش بود که با بازی اندیشه فولادوند، عمار تفتی و عاطفه نوری به مدت چهل و پنج شب در تماشاخانه موزه زمان روی صحنه رفت و در شهرهای مختلف داخل و خارج ایران هم اجرا داشت.
بیرقی کارش در سینما را با ساخت فیلم اجتماعی «من» در سال ۱۳۹۴ آغاز کرد. داستان «من»، داستان زن خلافکار موزیسینی با بازی لیلا حاتمی بود که برای کسب درآمد به هر خلافی دست میزد.
سال ۱۳۹۶ او فیلم جنجالی خودش بنام «عرق سرد» را کارگردانی کرد. یک درام ورزشی که شباهتهایی به ماجرای ممنوع الخروجی یکی از بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان داشت.
سومین فیلم بیرقی پیش از بیداد هم «عامه پسند» بود که داستان زن میانسالی را روایت میکرد که بعد از اینکه متوجه میشود همسرش به او خیانت کرده به شهر زادگاهش برمیگردد تا سبک زندگی خودش را تغییر دهد، اما تغییرات او چندان عامه پسند و مورد پسند جامعه نیست.
نقطه مشترک تمام فیلمهای بیرقی ساختن فیلم درباره زنانی است که در چنبره عادتهای غلط و نگاه سنتی جامعه ایران گرفتار شدهاند و و این گرفتاری باعث شده تا از حقوق اولیه خود محروم و به شکل بی رحمانهای توسط جامعه ایران قضاوت شوند. قضاوتی که در نهایت آنها را به سمت نابودی و گاهاً خود ویرانگری سوق میدهد. بیرقی حالا و بعد از چند سال با فیلم جنجالی بیداد به صدر اخبار برگشته و خبرساز شده است. فیلمی که بدون مجوز وزارت ارشاد و به صورت زیرزمینی ساخته شده و اولین نمایش خود را در خارج از مرزهای ایران تجربه کرده …
