
رویداد۲۴| بحران تنگه هرمز وارد مرحلهای شده که دیگر فقط یک مناقشه بر سر یک آبراه استراتژیک نیست. با پایان مهلت ۶۰روزه توافق موقت ایران و آمریکا، نبود توافق تازه و اعلام تهران مبنی بر اینکه هرمز تا زمان اجرای شروط ایران بازگشایی نخواهد شد، این تنگه به مهمترین اهرم چانهزنی ایران در برابر دولت دونالد ترامپ تبدیل شده است. در سوی مقابل، واشنگتن برای بازگرداندن جریان عادی نفت و کشتیرانی تحت فشار فزاینده اقتصادی و سیاسی قرار گرفته است؛ فشاری که هرچه به انتخابات میاندورهای کنگره در نوامبر نزدیکتر شویم، میتواند برای کاخ سفید هزینهزاتر شود. ایران هرمز را به «برگ مذاکره» تبدیل کرده است
اظهارات اخیر مقامهای ایرانی نشان میدهد تهران فعلاً قصد ندارد پرونده هرمز را از مذاکرات جدا کند. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس اعلام کرده است که تنگه تا زمانی که آمریکا شروط توافق موقت ژوئن را اجرا نکند، باز نخواهد شد. این شروط شامل رفع محاصره بنادر ایران، لغو تحریمهای نفتی، آزادسازی داراییهای مسدودشده و توقف اقدامات و تهدیدهای نظامی آمریکا عنوان شده است.
این موضع در حالی اعلام شده که تفاهم ۶۰روزهای که قرار بود در فاصله آن تهران و واشنگتن به یک توافق گستردهتر برسند، بدون دستیابی به توافق نهایی به پایان رسیده است. ترامپ از هفتم ژوئیه توافق را «تمامشده» اعلام کرده بود و ایران نیز پس از آن تعلیق تفاهم را اعلام کرد. اکنون هر دو طرف در موقعیتی قرار گرفتهاند که بازگشت به میز مذاکره برایشان دشوارتر از قبل شده است. در واقع هرمز اکنون بخشی از خود مذاکرات است، نه صرفاً یکی از پیامدهای جنگ. چرا تهران ممکن است عجلهای برای باز کردن هرمز نداشته باشد؟
منطق تهران در این مقطع قابل فهم است: اگر هرمز باز شود، یکی از معدود اهرمهای فشار مستقیم ایران بر آمریکا و اقتصاد جهانی از دست میرود؛ اگر بسته یا نیمهبسته بماند، واشنگتن همچنان با یک بحران بینالمللی روبهروست که حل آن بدون نوعی توافق با تهران دشوار است.
رویترز گزارش داده که عبور نفت از هرمز از حدود ۱۸ میلیون بشکه در روز پیش از بحران به حدود ۲ میلیون بشکه کاهش یافته است. بازار نیز در حال آماده شدن برای سناریوی طولانیتر است و قیمت نفت برنت در معاملات امروز به بیش از ۹۱ دلار رسید.
این همان نقطهای است که محاسبه تهران …











![[علی دارابی] گرفتار دولت در دولت نشویم!](/news/u/2026-08-23/ettelaat-dxse1.jpg)