به گزارش ایرنا، دسترسی به حملونقل عمومی، یکی از ابتداییترین حقوق شهروندی است، اما برای بسیاری از افراد دارای معلولیت، همین حق ساده به چالشی روزانه تبدیل شده است.
کمبود ونهای مناسبسازیشده، نبود تجهیزات استاندارد در اتوبوسها و حتی همکاری نکردن برخی رانندگان، مجموعهای از موانع را پدید آورده که باعث میشود بسیاری از این شهروندان برای انجام سادهترین امور درمانی، آموزشی و اداری نیز با مشکلات جدی روبهرو شوند.
یک فعال حوزه حقوق افراد دارای معلولیت در گفتوگو با ایرنا، با اشاره به وضعیت حملونقل عمومی در شیراز اظهار کرد: هنوز ناوگان حملونقل شهری با استانداردهای مورد نیاز افراد دارای معلولیت فاصله زیادی دارد و بخش قابلتوجهی از این شهروندان برای انجام امور روزمره خود با مشکلات متعدد مواجه هستند.
سعید فانی با بیان اینکه مناسبسازی تنها به نصب رمپ یا خرید چند دستگاه اتوبوس محدود نمیشود، افزود: اتوبوسها باید برای همه گروههای افراد دارای معلولیت قابل استفاده باشند.
وی ادامه داد: برای مثال، افراد نابینا نیازمند سیستمهای گویای اعلام ایستگاهها هستند و افراد ناشنوا نیز باید بتوانند از طریق نمایشگرهای تصویری از مسیر و ایستگاهها مطلع شوند، در حالیکه این امکانات در بسیاری از ناوگان حملونقل شهری وجود ندارد یا بهصورت کامل فعال نیست. ۹ ون، هزاران مطالبه
رئیس شورای هماهنگی تشکلهای غیردولتی معلولین استان فارس یکی دیگر از مشکلات را نحوه ارائه خدمات در ناوگان اتوبوسرانی عنوان کرد و گفت: اگرچه برخی رانندگان همکاری لازم را دارند، اما هنوز این فرهنگ بهطور کامل نهادینه نشده است.
فانی افزود: بهعلاوه، استفاده افراد ویلچرنشین از اتوبوس مستلزم باز شدن رمپ و صرف چند دقیقه زمان است و در برخی موارد، رانندگان به دلیل عجله یا محدودیت زمانی، از سوار کردن این افراد خودداری میکنند و نتیجه این رفتار آن است که فرد دارای معلولیت ناچار میشود مدت زیادی در ایستگاه منتظر بماند.
وی در ادامه به وضعیت ونهای ویژه حملونقل افراد دارای معلولیت در شیراز اشاره کرد و ادامه داد: در حال حاضر تنها ۹ دستگاه ون مناسبسازیشده در سطح شهر فعالیت میکنند، در حالیکه این تعداد با نیاز واقعی جامعه هدف فاصله بسیار …
