
دریافت 27 MB
ذبیح الله مسعودینیا روز دوشنبه در گفت وگو با ایرنا با اشاره به ابهام دیرینه درباره توالی فرهنگی و ادوار استقراری شهر تاریخی دهدشت، اظهار کرد: پیش از این، بسیاری از محققان بر این باور بودند که این شهر متعلق به دوره صفویه است که تا پیش از این طرح، هیچ فعالیت پژوهشی باستانشناسی در شهر تاریخی دهدشت انجام نشده بود و این پروژه نخستین کاوش علمی در این محوطه به شمار میرود.
کشف لایههای پیش از تاریخ زیر بافت دوره صفوی
وی توضیح داد: لایههای بالایی محوطه متعلق به دورههای میانه و متأخر اسلامی است، اما پس از برداشتن این لایهها، تیم کاوش با یک کشف غیرمنتظره روبهرو شد لایههای پیش از تاریخ که بر اساس مطالعات اولیه، این لایهها به هزاره پنجم پیش از میلاد و فرهنگهای موسوم به سوزیانای میانی و سوزیانای جدید تعلق دارند.
مسعودینیا بیان کرد: این یافته نشان میدهد در این بخش از شهر تاریخی دهدشت، روستایی متعلق به اواخر دوره نوسنگی و اوایل دوره مسسنگی وجود داشته که تاکنون از آن اطلاعی در دست نبود و میتواند در نوع خود کشفی بزرگ و اهمیت این شهر تاریخی را دوچندان محسوب شود.
شواهد سفال، ابزار سنگی و فناوری گرمکردن مایعات در دوره نوسنگی
وی ادامه داد: در بافت تاریخی شهری متعلق به سدههای پایانی اسلامی، بناها و شواهد معماری همچنان بهخوبی برجای ماندهاند و تیم باستانشناسی با ایجاد یک کارگاه کوچک کاوش، لایههای زیرین بافت معماری دوره صفوی و دورههای پیش از آن که احتمالاً به سدههای میانی اسلامی مربوط میشود را بررسی کرده است که در این کاوش، شواهدی از هزارههای ششم و پنجم پیش از میلاد، بهویژه بقایای سفال و مواد فرهنگی، بهدست آمده است.
تصاویر هوایی سال ۱۳۳۵ و تپه باستانی ازبینرفته
سرپرست کاوش با استناد به تصاویر هوایی مربوط به سال ۱۳۳۵ گفت: این تصاویر نشان میدهد در پیرامون کاروانسرای موجود در محدوده مورد بررسی، تپه باستانیای وجود داشته که متأسفانه ساختوسازهای شهری آن را بهطور کامل از بین برده است که شواهد بهدستآمده از کاوش اخیر، بازمانده همان روستای دوره نوسنگی است.
مسعودینیا با اشاره به روند کار تیم کاوش تصریح کرد: برخلاف تصور عمومی، باستانشناسی صرفاً کندن خاک نیست؛ باستانشناسان لایههای خاک را همچون برگههای یک کتاب ورق میزنند تا هویت فرهنگی محوطه را بازشناسی کنند.
تعیین عرصه و حریم محوطه بر مبنای یافتههای کاوش
به گفته مسعودینیا، کاوشهای تعیین عرصه و حریم محوطه نیز بر مبنای یافتههای باستانشناسی و مواد فرهنگی کشفشده انجام شده و اکنون درک روشنتری از گستره تپه باستانی زیرین شهر دهدشت بهدست آمده است. او گفت خیابانها، خانههای مسکونی و کوچههای کنونی شهر دهدشت عموماً بر روی بدنه همین تپه باستانی شکل گرفتهاند.
ذبیحالله مسعودینیا سرپرست کاوشهای باستانشناسی بافت تاریخی دهدشت (بلادشاپور)، کاوش های باستان شناسی خود را در سال ۱۴۰۴ انجام داد که در پایان کاوش های خود در گفت و گو با ایرنا، از کشف شواهدی خبر داد که قدمت این شهر کهن را به هزاره پنجم پیش از میلاد، یعنی حدود هفت هزار سال پیش، بازمیگرداند.
به گزارش ایرنا، بافت قدیمی دهدشت یا بلادشاپور که با ۴۵ هکتار وسعت یکی از بزرگترین بافتهای تاریخی کشور به شمار می آمد اما این منطقه به دلایل توسعه شهرنشینی تخریب شد و هم اینک ۳۷ هکتار از این شهر قدیمی باقی مانده است
این بافت تاریخی که پیش از این مربوط به دوره صفوی پیشبینی شده بود در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۶۴ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.






