به گزارش ایرنا، کتاب، روزگاری یگانه دروازه دانایی بود و حالا در کشاکش با جاذبههای بیوقفه گوشی و هوش مصنوعی، جای خود را به مرورگر شدن نسل جدید داده است.
دانشآموزی که روزگاری برای فهم یک متن صبوری میکرد امروز بیشتر سراغ تلفن همراه میرود معلمی که میگوید دیگر نمیشود تمرکز را سنجید، چون اصلا درس نمیخوانند و مسوولی که هشدار میدهد دانشآموز امروز بیشتر مرورگر است تا خواننده و در این میان، کارشناسان سخن از موضوعی فراتر از تنبلی میگویند که همان تغییر سبک شناختی نسلی است که ذهنش با ضرباهنگ تند و پارهپاره فضای دیجیتال انطباق یافته است.
تفاوت نگاه دانشآموزان و والدین به عادتهای مطالعه و استفاده از گوشی، نکته مهمی است که در گفتوگوها به چشم می آید، در حالی که برخی والدین از کاهش تمرکز، وابستگی به تلفن همراه و کمشدن علاقه فرزندانشان به مطالعه گلایه داشتند، دانشآموزان، بهویژه در مقاطع بالاتر، در توصیف عادتهای خود تصویر متفاوتی ارائه می دهند و گاه وضعیت مطالعه و استفاده از گوشی خود را عادی و کنترلشده میدانند.
برای مثال، ممکن است یک دانشآموز پایه دهم یا دوازدهم معتقد باشد شیوه مطالعه و میزان استفاده او از گوشی کاملا مناسب است، در حالی که والدینش از تغییر رفتار، کاهش حوصله مطالعه یا وابستگی بیشتر او به فضای مجازی سخن بگویند.
این تفاوت نگاه لزوما به معنای نادرست بودن یکی از روایتها نیست، بلکه میتواند نشانهای از تغییر سبک زندگی و تفاوت برداشت نسل نوجوان و والدین از مفهوم تمرکز، مطالعه و استفاده متعارف از فناوری باشد.
در همین خصوص آیدین، دانشآموز پایه دهم، میگوید مطالعه درسی خود را بدون تلفن همراه انجام میدهد اما پس از هر یک ساعت مطالعه، حدود ۱۰ دقیقه استراحت میکند و در این زمان سراغ گوشی میرود.
او کتاب کاغذی را به متنِ گوشی ترجیح میدهد و حتی در مواجهه با یک متن پنجصفحهای، ترجیح میدهد آن را کامل و با دقت بخواند، فقط در شرایط کمبود وقت یا تکلیف بسیار دشوار به ندرت از هوش مصنوعی کمک میگیرد و پس از دریافت پاسخ، متن را دوباره میخواند.
مادر یک دانشآموز پایه دهم نیز کاهش تمرکز فرزندش را تا حدی ناشی از علاقه بیشتر نوجوانان به بازیهای رایانهای میداند و میگوید: بیشتر به بازیهای رایانهای فکر میکنند …
